ابعاد و سطوح فرهنگ کیفیت در نظام آموزش عالی : مروری منظم

نویسندگان

1 دانشیار برنامه‌ریزی درسی دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران، ایران

2 دانشجوی دکتری سنجش و اندازه‌گیری دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران ، ایران

3 استادیار رشته سنجش آموزش دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران، ایران

4 استادیار رشته سنجش و اندازه‌گیری دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران، ایران

doi
10.22034/emes.2021.251556
چکیده

هدف: پژوهش حاضر با هدف شناسایی ابعاد و سطوح فرهنگ کیفیت در نظام آموزش عالی انجام شد. روش پژوهش: این مطالعه از نوع مرور نظام‌مند بوده که در سال 1400 انجام شد. نمونه این تحقیق 22 پژوهش راه‌یافته به بررسی نهایی از میان 71 پژوهش کمّی، کیفی و آمیخته اولیه شناسایی‌شده در این زمینه بود که بر اساس روش فهرست‌وارسی موسوم به «برنامه مهارت‌های ارزیابی انتقادی CASP مورد ارزیابی کیفیت قرار گرفته و تایید شده‌بود. جستجو در پایگاه داده‌های بین‌المللی همچون اس.‌آی.دی، مگ‌ایران، سیویلیکا، پروکوئست، اریک، سیج، الزویر، گوگل‌اسکالر، تیلور و فرنسیس در  بازه زمانی سال‌های 2005 تا 2021 بود. یافته‌ها: تحلیل داده‌ها به شناسایی‌ 137 نشانگر، 37 ملاک منتج گردید، ‌نتایج این تحقیق نشان داد فرهنگ کیفیت دانشگاهی برآیندی از روابط چندگانه و چندلایه مبتنی بر ابعاد فردی، سازمانی و فراسازمانی و سطوح شش‌گانه کارکنان، گروه‌های آموزشی، دانشکده‌ایی، دانشگاهی، فرادانشگاهی و فرهنگ عمومی است.نتیجه‌گیری: از یافته‌های بدست‌آمده می‌توان در برنامه‌ریزی راهبردی و عملیاتی برای گسترش فرهنگ کیفیت در نظام آموزش عالی و سازمان‌های مربوط به آن در نظام‌های دانشگاهی در سطوح مختلف استفاده کرد.