فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این مقاله به بررسی جایگزینی سیمان با نانوذرات سیلیس می‌پردازیم. این جایگزینی به نسبت 1 به 1 نمی‌باشد. چراکه تاکنون جایگزینی سیمان با هر ماده پوزولانی یا پودری به مقداری ‌بود که سیمان کاسته شده است. بر همین اساس، در این پژوهش نانوذرات سیلیس در حد مقادیر کم (3-0%) به مخلوط بتن اضافه گردیدند، اما کاهش سیمان با درصد بالاتر و ثابتی صورت پذیرفت (10% کاهش مقدار سیمان). این موضوع به چند دلیل صورت پذیرفت. اول آنکه نانوذرات به سبب سطح ویژۀ بالایشان به راحتی در کل مخلوط پخش نمی‌شوند و ممکن است در بعضی از نواحی انتقالی داخلی کلوخه‌های کم مقاومتی را ایجاد نمایند. لذا به‌کارگیری درصدها یا مقادیر بالای نانوذرات در راستای بهبود ویژگی‌های مقاومتی و دوامی بتن‌های حاصله به سرانجام نخواهد رسید. دومین علت که علت اصلی این پژوهش نیز می‌باشد بدین صورت است که هدف بررسی اثر جایگزینی مقادیر کم نانوذرات با مقادیر به نسبت بالاتر سیمان می‌باشد. چراکه به علت قیمت بالای نانوذرات سیلیس، به‌کارگیری مقادیر بالای این ماده حتی با وجود امکانات مناسب پخش این ذرات مقرون به صرفه نخواهد بود. از طرفی کاهش سیمان نیز در حد معقول جایگزینی‌های معمولی و متعارف صورت پذیرفته باشد و بدین گونه توانایی نانوذرات سیلیس به خوبی آشکار می‌گردد. چراکه سیمان مادۀ اصلی چسبندگی در بتن و مصالح پایه سیمانی می‌باشد و کمبود آن طبیعتاً با کاهش مقاومت بتن‌های ثانویه نسبت به طرح مبنا همراه خواهد بود.