گردشگری محله-محور با رویکرد توسعه مشارکتی (مورد مطالعه: محله اکباتان تهران)
نویسندگان
1 گروه برنامهریزی اجتماعی، دانشکدۀ علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 گروه برنامهریزی اجتماعی، دانشکدۀ علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jrd.2024.375380.668855چکیده
در دهههای اخیر همزمان با تحول پارادایمی در ادبیات توسعه شهری با جهتگیری نظری ُخردنگرانه و مردمگرایانه، تاکید بر توسعه محلی از طریق راهبردهای مناسب به عنوان یکی از آلترانیوهای موثر برای توسعه شهری قلمداد شده است. در این راستا، گردشگری در سالهای اخیر در سطح محله ها و اجتماعات محلی به عنوان یکی از مهمترین راهبردهای توسعه شهری مورد توجه قرار گرفته است. هدف پژوهش حاضر ارزیابی امکان تحقق این رویکرد در شهرک اکباتان است.با توجه به هدف و ماهیت این پژوهش، از روش کیفی برای گردآوری داده ها استفاده شده است. بدین منظور به مصاحبه با 17 تن از صاحبنظران حوزۀ گردشگری و برنامهریزی شهری پرداخته شده است.یافتهها نشان میدهد محله مورد مطالعه توان تبدیل شدن به یک محله گردشگری مدرن را دارد که عمدتا از بازدیدکنندگان تحصیلکرده با ذائقه های فرهنگی و اجتماعی و همینطور معماری و احیاء شهری تشکیل شده باشد. این امر مشروط به لحاظ کردن پیششرطها، پیشرانها و ظرفیتها و مرتفع کردن محدودیتها است. بهعنوان نتیجه، این پژوهش مدل توسعه مشارکتی در قالب گردشگری محله ای مورد تایید قرار میدهد. بدین معنی که این مدل درامکان تبدیل پتانسیل های مدرن محلی به محصول قابل عرضه در سیستم گردشگری موثرتر از مدلهای مداخله ای عمومی/دولتی است، که غالبا مدل های گلیشهایاند و خود را بر واقعیت محله تحمیل میکنند.