فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: معیارگزینی یکی از فنون سنجش برای طبقه‌بندی معتبرِ آزمودنی‌ها است. در این مطالعه، تأثیر استفاده از دو روش معیارگزینیِ نقطه‌گذاری معیار و علامت‌گذاری بر نتایج حاصله از مطالعة کلان مقیاسی تحلیل شد که برای سنجش یادگیری ریاضی پایة ششم در بین دانش‌آموزان شهر تهران اجرا شده بود.روش پژوهش: این روش‌ها روی داده‌های سنجش کلان‌مقیاس استانی که بر 9720 دانش‌آموز پایۀ ششم شهر تهران اجرا شده بود، مقایسه شدند. مشارکت‌کنندگان در این پیمایش در مجموع 264 سؤال ریاضی را پاسخ دادند و پاسخ‌های آنان با استفاده از روش مقادیر محتمل تحلیل شدند.یافته‌ها: نتایج نشان دادند که به‌کارگیری روش نقطه‌گذاری معیار باعث می‌شود که به ترتیب 75، 48، 18 و 2 درصد از دانش‌آموزان حداقل نمرات لازم را در سطوح عملکردی پایین، متوسط، بالا و پیشرفته کسب کنند. هم‌چنین، با استفاده از این روش 9/23 درصد از سؤالات در همان سطحی قرار گرفتند که توسط کارشناسان موضوعی تعیین شده بودند. در مقابل، مقایسة فاصلة میانگین‌های متوالیِ پارامتر جایگاه با انحراف معیار جایگاه در سطوح عملکردی، کیفیت دسته‌بندی اولیة کارشناسان برای استفاده در روش علامت‌گذاری را زیر سؤال برد. علاوه‌براین، تأثیر استفاده از پنج احتمال پاسخِ 52/0، 57/0، 62/0، 67/0 و 75/0 بر دسته‌بندی دانش‌آموزان نشان داد که با وجود تأکید پیشینة پژوهشی بر احتمال پاسخِ 67/0، کم‌ترین احتمال پاسخ (52/0) نتایج واقعی‌تری را نسبت به بقیه تولید می‌کند ولی هم‌چنان در مقایسه با روش نقطه‌گذاری معیار معیار سخت‌گیرانه‌ای به‌نظر می‌رسد.نتیجه‌گیری: باید به معیارگزینی به عنوان یک مبحث فنی در همه سنجش‌هایی که درجه‌بندی یا قبول و ردی یکی از تبعات شرکت در آزمون است، توجه بیشتری شود.