شناسایی موانع هماهنگی راهبردی با تأکید بر عناصر سازمانی (مورد مطالعه: سازمان فضایی ایران)

نویسندگان

1 نویسنده مسئول: دانشیار، گروه مدیریت منابع انسانی، دانشگاه انتظامی امین، تهران، ایران

2 کارشناسی ارشد، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران

3 دانشیار، گروه مدیریت دولتی، دانشکده علوم انسانی و مدیریت، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی ،تهران، ایران

doi
10.22034/sep.2025.2050495.1250
چکیده

هدف تحقیق حاضر شناسایی موانع هماهنگی سازمانی در اجرای راهبردها با تأکید بر عناصر سازمانی که شامل عنصر استراتژی، ساختار سازمانی و تکنولوژی سازمانی می‌باشد. نوع پژوهش حیث هدف، کاربردی–توسعه‌ای می‌باشد. روش پژوهش به‌صورت آمیخته کمی-کیفی می‌باشد. جامعه مشارکت‌کنندگان تحقیق در مرحله دلفی شامل 10 نفر از خبرگان علمی و صاحب‌نظران حوزه مدیریت دولتی و خبرگان اجرایی سازمان فضایی ایران می‌باشد که با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. روش نمونه‌گیری در بخش دوم تصادفی ساده که با استفاده از فرمول کوکران، 212 نفر از کارشناسان هوا و فضا انتخاب شدند. روش گرداوری داده‌ها کتابخانه‌ای و میدانی و ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه حاصل از فن دلفی بود. روایی محتوایی پرسشنامه توسط خبرگان تأیید شد و پایایی پرسشنامه‌ها در یک مطالعه مقدماتی با 30 آزمودنی و ضریب آلفای کرونباخ بالاتر از 7/0 تأیید شد. داده‌ها توسط نرم‌افزار SPSS و لیزرل مورد تحلیل قرار گرفت. در بخش آمار توصیفی از میانگین و انحراف معیار استفاده شد و در بخش آمار استنباطی ابتدا از آزمون کلموگروف اسمیرنوف برای تشخیص نرمال بودن داده‌ها و آزمون KMO و بارتلت جهت بررسی کفایت نمونه‌گیری، تحلیل عاملی تأییدی جهت بررسی روابط بین متغیرها و شاخص‌ها استفاده شد. در بخش دلفی فازی از روش AHP در جهت اولویت‌بندی یافته‌های تحقیق استفاده شد. نتایج بخش دلفی پژوهش نشان داد که موانع فرهنگی با 11 شاخص، موانع ساختاری با 8 شاخص، موانع فناورانه با 7 شاخص و موانع استراتژیک با 5 شاخص از موانع هماهنگی راهبردی با تأکید بر عناصر سازمانی می‌باشد. همچنین تمام بارهای عاملی معنی‌دار بوده و در سطح اطمینان 95% تأیید شدند. همچنین موانع فناوری رتبه یک و موانع استراتژیک رتبه آخر را به‌دست‌آمده است.