ارائه مدل ریاضی جهت بررسی مزیتهای اقتصادی راهبردهای نگهداری و تعمیرات
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت صنعتی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشیار، گروه مدیریت صنعتی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استادیار، گروه مدیریت تکنولوژی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
4 نویسنده مسئول: استاد، گروه مدیریت صنعتی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
5 دانشیار، گروه مدیریت صنعتی و فناوری اطلاعات، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22034/sep.2025.2051634.1264چکیده
یکی از مهمترین مفاهیم مدیریت در صنایع تولیدی و بزرگ مفهوم تعمیرونگهداشت است که تأثیر قابلتوجهی بر بهرهوری، عملکرد بهینه و همچنین هزینههای ناشی از شکستهای ناگهانی در صنایع تولیدی دارد. بسیاری از مدیران حوزه نگهداری عقیده دارند استفاده از سیاست نگهداری پیشبینانه در مقام مقایسه با دیگر سیاستهای نگهداری به دلیل مدتزمان بالاتر چرخه عمر تجهیزات از نگاه هزینهای مناسبتر است، اما مستندات قابل اتکائی برای اثبات این عقیده در کسبوکارهای تولیدی وجود ندارد. هدف این مقاله طرحریزی یک مدل ریاضی، جهت کمک به مدیران در فرآیند تصمیمگیری انتخاب مناسبترین رویکرد نگهداری از منظر هزینه-فایده است. در این مطالعه، ما از توزیع احتمالی گاما برای تخمین زدن مدتزمان لازم برای روی دادن پیشامد خرابی در یک پمپ، قبل و پس از خرابی استفاده کردیم. با این کار، ما هزینه سه رویکرد مختلف نگهداری (اصلاحی، پیشگیرانه و پیشبینانه) را با در نظر گرفتن پارامترهای مختلف موردبررسی قرار دادیم. مشاهده شد که رویکرد اصلاحی به دلیل فقدان فرآیند نگهداری ازنظر چرخه عمر دارای کوتاهترین مدتزمان و ازنظر هزینه دارای بیشترین مقدار است، در مقابل رویکرد پیشبینانه ازنظر چرخه عمر طولانیترین مدتزمان و ازنظر هزینه دارای کمترین مقدار بود و رویکرد پیشگیرانه بین دو همتای خود قرار گرفت. مدل ریاضی موجود در این تحقیق به مدیران این حوزه جهت تصمیمگیری در مورد انتخاب مناسبتترین سیاست نت کمک میکند.