نارسایی­های سیاستگذاری مدیریت شهری در اسناد بالادستی جمهوری اسلامی ایران

نویسندگان

1 گروه علوم سیاسی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران

2 دانشیار، روابط بین‌الملل، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی ، قم، ایران

3 استاد مدعو، دانشیار، گروه علوم سیاسی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران

doi
چکیده

هدف این پژوهش، تحلیل نارسایی های سیاستگذاری مدیریت شهری در جمهوری اسلامی ایران با تمرکز بر اسناد بالادستی رسمی است. سؤال اصلی پژوهش آن است که ضعف ‌ها و چالش های اصلی سیاستگذاری در حوزه مدیریت شهری ایران چیست و چگونه می‌توان آنها را شناسایی و تحلیل کرد؟ فرضیه پژوهش بر این اصل استوار است که اسناد بالادستی به دلیل تمرکزگرایی، نبود هماهنگی نهادی، سلطه گفتمان کالبدی، فقدان ارزیابی، تعریف محدود کارکردهای شهری و تعارضات درونی، دارای نارسایی‌های ساختاری در سیاستگذاری شهری هستند. روش تحقیق تحلیل محتوای کیفی جهت‌دار است و چارچوب نظری تحقیق نیز متکی بر نظریه سیستم های پیچیده و تحلیل سیاستگذاری مبتنی بر اسناد است. جامعه آماری پژوهش شامل ده سند بالادستی حوزه شهری است که با نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شده‌اند. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که ساختار سیاستگذاری شهری در ایران از انسجام، شفافیت مفهومی و پویایی نهادی لازم برخوردار نیست و نیازمند بازسازی بنیادین در سطوح مفهومی، نهادی و اجرایی است. در پایان، راهکارهایی مانند تدوین استراتژی ملی شهری، بازتعریف نقش شهرداری ‌ها، و ایجاد نظام ارزیابی سیاست­های شهری پیشنهاد می‌شود