فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این مقاله به بررسی امکان‌سنجی به‌کارگیری مقامات غیرشیعی در جمهوری اسلامی ایران بر مبنای اصول قانون اساسی و اسناد بالادستی می‌پردازد. هدف تحقیق، تحلیل حقوق اقلیت‌های مذهبی در نظام جمهوری اسلامی ایران و شناسایی موانع قانونی و اجرایی برای مشارکت مؤثر آنان در ساختار حکومتی است. روش تحقیق، تحلیلی-توصیفی است که با استفاده از اصول مختلف قانون اساسی، به ویژه اصول مرتبط با برابری حقوقی، آزادی شغل، و حقوق شهروندی، امکان‌سنجی حضور اقلیت‌های دینی در مناصب اجرایی و سیاسی کشور مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج تحقیق نشان می‌دهد که اصول قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، از جمله اصول 19، 20، 28، و 64، پشتوانه قانونی و اجرایی برای تحقق به‌کارگیری مقامات غیرشیعی در سطوح مختلف حکومتی هستند. این اصول بر برابری حقوقی تمام شهروندان تأکید دارند و آزادی انتخاب شغل و مشارکت در فعالیت‌های اجتماعی و اقتصادی را برای همه افراد تضمین می‌کنند. همچنین، قانون اساسی حضور نمایندگان اقلیت‌های دینی در مجلس شورای اسلامی را پیش‌بینی کرده و مشارکت آنان در فرآیند تصمیم‌گیری‌های کلان کشور را تأسیس کرده است. با این حال، در عمل ممکن است موانع اجتماعی و فرهنگی برای حضور بیشتر اقلیت‌ها در مقامات اجرایی وجود داشته باشد. پیشنهاد می‌شود که برای تحقق مشارکت مؤثر اقلیت‌های مذهبی، اصلاحات در سیاست‌ها و فرآیندهای اجرایی مانند ایجاد معاونت‌های ویژه و مجمع نمایندگان غیرشیعی در مجلس، در نظر گرفته شود تا زمینه تعامل و همگرایی میان اقلیت‌ها و اکثریت فراهم گردد.