مدیریت بحران فدراسیون روسیه در مسئلۀ اوکراین

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری روابط بین‌الملل، دانشگاه علامه طباطبائی

2 دانشیار مطالعات منطقه‌ای، دانشگاه تهران

3 دانش‌آموختۀ کارشناسی ارشد روابط بین‌الملل دانشگاه علامه طباطبائی

doi
10.22059/jcep.2018.207918.449648
چکیده

روسیه در دورۀ پساشوروی تلاش کرده است تا منطقۀ حائل خود با جهان بیرون را با عنوان خارج نزدیک مفهوم‌سازی کند. در میان کشورهای این منطقه اوکراین به‌دلیل نزدیکی‌های تاریخی و فرهنگی فراوان، جایگاه ویژه‌ای دارد. از این‌رو، مسائل امنیتی و سیاسی این حوزه برای فدراسیون روسیه اهمیت دارد. اوکراین از سال 2013 با بحرانی فرسایشی روبه‌رو شده و این مهم به‌صورت خودکار و بی‌درنگ واکنش سخت روسیه برای مدیریت بحران را در پی داشته است. نوشتار پیش رو در پی پاسخ به این پرسش است که روسیه چگونه و با استفاده از چه فنون و ابزارهایی به مدیریت بحران اوکراین اقدام کرده است؟ پاسخ   این پرسش این است که منطق رهیافت روسی در مدیریت بحران‌های بین‌المللی حکایت از آن دارد که وقوع بحران در خارج نزدیک معمولاً واکنش سخت و نظامی روسیه را در پی داشته است. یافته‌ها نشان می‌دهند که با توجه و اهمیت وضعیت ژئوپلیتیک، ژئواستراتژیک و ژئوکالچر اوکراین، روسیه با بهره‌گیری از مجموعه اهرم‌های سخت‌افزاری همچون تهاجم نظامی به شبه جزیرۀ کریمه، فرستادن یگان‌های ارتش به شرق اوکراین، تحویل محموله‌های تسلیحاتی فوق سنگین نظامی به مخالفان اوکراینی و اهرم‌های تکمیلی نرم‌افزاری مانند برگزاری نشست‌های سیاسی ـ دیپلماتیک ژنو و مینسک یک و دو، تحریم انرژی رقبای اروپایی و تلاش‌های تبلیغی و رسانه‌ها، بحران اوکراین را مدیریت کرده است.