تحلیل روند بازنگری برنامه درسی در نظام آموزش عالی ایران
نویسندگان
1 استادیار سازمان سنجش آموزش کشور
2 کارشناس پژوهشی سازمان سنجش آموزش کشور
3 دانشیار دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی دانشگاه شهیدبهشتی تهران، ایران
4 استاد دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی دانشگاه شهیدبهشتی تهران،ایران
doi
10.22034/emes.2021.247581چکیده
هدف: هدف اصلی این پژوهش بررسی تحلیلی روند بازنگری برنامهدرسی در نظام دانشگاهی ایران است تا با بررسی پیشینه و تحلیل وضعیت موجود، بازنگری برنامهدرسی ترسیم شود تا زمینهای برای ارائه چهارچوبی جهت اصلاح و انسجام روند بازنگری برنامههای درسی در راستای بهبود مستمر در عمل باشد.روش پژوهش: روش پژوهش مورد استفاده در این پژوهش روش کیفی با شیوه مطالعه اسنادی میباشد. پژوهشگر با جمعآوری و تجزیه و تحلیل اسناد و مدارکی که مربوط به موضوع پژوهش بوده سعی بر یافتن پاسخی قابل قبول برای مساله پژوهشی خود داشته است. ضمن توصیف وضعیت موجود بازنگری برنامههای درسی و تحلیل تجربیات ملی، نمایی از آنها به تصویر کشیده شده است. جامعه آماری پژوهش مذکور شامل اسناد و مدارک موجود و روند بازنگری در دانشگاههای دارای تجربه در این حوزه ( دانشگاههای اصفهان، صنعتی امیرکبیر، شهیدبهشتی، فردوسی مشهد، علم و صنعت، الزهرا، خوارزمی، سمنان، گیلان، علومپایه و بهداشت، پزشکی اصفهان) بر اساس اسناد و مدارک مورد بررسی بوده است. در جهت جمعآوری اطلاعات و دادهها و پوشش تمامی دانشگاههای دارای دانش و تجربه در این حوزه از دادهها و اطلاعات به دست آمده از منابع کتابخانهای و پایگاههای اینترنتی رسمی و معتبر استفاده شده است.یافتهها: در این پژوهش با بررسی روند تغییرات و تحولات برنامهدرسی با نظر به بازنگری و بررسی ساختار و فرایند بازنگری در دانشگاه های دارای تجربه، مولفههای بازنگری در چهار بخش معیارها و شاخصها ، اهداف، سطح و ترکیب و فرایند بازنگری استخراج و مورد بررسی ، تفسیر و تحلیل قرار گرفت.نتیجهگیری: عدم نظام جامع تضمین کیفیت در آموزش عالی ، اهمیت تدوین برنامههای درسی با توجه به بازنگری دورهها و رشتههای آموزشی ، نیاز به بازنگری آییننامه واگذاری اختیارت بر اساس شرایط موجود، از نتایج بدست آمده در پژوهش میباشد.