پیشبینی گرایشهای اجتماعی مطلوب و خودکنترلی بر اساس حمایت اجتماعی و ویژگیهای خلقی: نقش واسطهای خودکارآمدی در تنظیم هیجان و شایستگی هیجانی – اجتماعی
نویسندگان
1 استاد گروه روانشناسی، دانشگاه خوارزمی تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری روانشناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استادیار گروه روانشناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22084/j.psychogy.2020.22082.2180چکیده
هدف: این پژوهش پاسخی به نارسایی تحقیقات در زمینه عوامل فردی و اجتماعی اثرگذار بر گرایشهای اجتماعی مطلوب و خودکنترلی است. از این مطالعه پیشبینی خودکنترلی و نگرش اجتماعی مطلوب بر اساس ویژگیهای خلقی و حمایت اجتماعی از طریق نقش واسطهای شایستگی هیجانی اجتماعی و خودکارآمدی در تنظیم هیجان دانشآموزان دختر دبیرستانی بود. روش: روش تحقیق این مطالعه، همبستگی از نوع معادلات ساختاری است. حجم نمونه 495 دانشآموز دوره متوسطه دوم به روش نمونهگیری تصادفی خوشهای انتخاب شدند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامههای خودکنترلی روزن بام (1980)، گرایشهای مطلوب اجتماعی کارلو و راندال (2003)، خلقوخوی بروم (2007)، حمایت اجتماعی واکس و همکاران (1986)، خودکارآمدی در تنظیم هیجان کاپرارا و همکاران (2008)، شایستگی هیجانی اجتماعی دانشآموزان زو و ای (2012) استفاده شد. بهمنظور تجزیهوتحلیل دادهها از روشهای آماری مدل معادلات ساختاری استفاده شد. یافتهها: با در نظر گرفتن شاخصهای بهدستآمده و مقادیر قابلقبول برای کفایت مدل، قابلقبول بودن مدل تضمین شد. بر اساس مدل ارائهشده در این مطالعه، متغیر خودکنترلی 63/0R2= و متغیر گرایشهای اجتماعی مطلوب 48/0R2= توضیح داده شد. نتیجهگیری: شایستگی هیجانی اجتماعی، گرایشهای مطلوب اجتماعی و خودکنترلی را تقویت میکند، بنابراین توجه تعلیموتربیت باید به پرورش شایستگیهای دانشآموزان بهویژه در بعد هیجانی اجتماعی معطوف باشد.