اثربخشی بسته توان‌بخشی شناختی مبتنی بر کارکرد‌های اجرایی بر عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان دیرآموز

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری روان‌شناسی تربیتی، دانشکده روان‌شناسی، دانشگاه تهران، ایران

2 استاد ممتاز گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روان شناسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 دانشیار گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روان شناسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22084/j.psychogy.2020.21919.2173
چکیده

هدف: پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی بسته توان‌بخشی شناختی مبتنی بر کارکرد­های اجرایی بر عملکرد تحصیلی در دانش­آموزان دیرآموز انجام شد. روش: این پژوهش نیمه‌آزمایشی از نوع پیش‌آزمون- پس‌آزمون به همراه گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانش­آموزان دیر‌آموز مدارس ابتدایی شهر کاشان در سال تحصیلی 99-1398 تشکیل دادند. از این جامعه، با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس30 دانش­آموز که ویژگی‌های لازم براساس ملاک‌های ورود را داشتند، انتخاب و به‌صورت تصادفی در گروه آزمایش (15 نفر) و گروه کنترل (15 نفر) جاگماری شدند. گروه آزمایش به مدت 12 جلسه 1 ساعته به‌صورت فردی تحت آموزش قرار گرفت و گروه کنترل مداخله­ای دریافت نکردند. برای تجزیه‌وتحلیل داده­ها از آزمون تحلیل واریانس استفاده شد. یافته­‌ها: نتایج نشان دادند که بسته توان‌بخشی شناختی با تأکید بر کارکردهای اجرایی (حافظه فعال، توجه مداوم و بازداری) در گروه آزمایش موجب بهبود عملکرد تحصیلی شده است (05/0>p). نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج به‌دست‌آمده از مطالعه حاضر می­توان نتیجه‌گیری کرد که بسته توان‌بخشی شناختی مبتنی بر کارکرد­های اجرایی می­تواند به‌عنوان یک روش مداخله­ای در افزایش حافظه فعال، به‌منظور بهبود عملکرد تحصیلی دانش­آموزان دیرآموز استفاده شود.