ارزیابی مقایسهای ژئومورفوسایتهای کویری و بیابانی شهرستان شاهرود در راستای توسعه پایدار گردشگری
نویسندگان
doi
چکیده
در مطالعات گردشگری، توسعه پایدار گردشگری میبایست هسته مرکزی اینگونه مطالعات قرار گیرد تا بهره برداری نادرست از این جاذبهها، مشکلات آینده در زمینه برنامهریزی محیطی را افزایش ندهد. در شهرستان شاهرود علی رغم وجود ژئومورفوسایتهای متنوع کویری و بیابانی و پتانسیل بالای شهرستان شاهرود در زمینه گردشگری بیابانی، در رابطه با ارزیابی قابلیت این ژئومورفوسایتها در راستای معرفی این ژئومورفوسایتها و جاذبههای آنها تحقیقات نظاممندی صورت نگرفته است. این پژوهش سعی دارد تا به ارزیابی این ژئومورفوسایتها با استفاده از روشهای ژئومورفوتوریستی پریرا و فاسیلوس بپردازد. بدین منظور ابتدا با استفاده از عکسهای هوایی و عملیات میدانی، ژئومورفوسایتهای مورد نظر مشخص گردید و در گام دوم با استفاده از روشهای ارزیابی مدلهای مربوطه به ارزیابی ژئومورفوسایتها پرداخته شد. نتایج نشان داد که این دو روش در عیارسنجی خود متغیرهای متعدد و متفاوتی را مدنظر قرار میدهند و مدلهای کارآمدی در ارزیابی ژئومورفوسایتها هستند. یافتهها نشان میدهد که کویر طرود با کسب بالاترین امتیاز در هر دو روش، در روش پریرا با کسب ۱۵ امتیاز و در روش فاسیلوس با کسب ۳۷/۴۵ امتیاز به عنوان مناسبترین سایت برای توسعه گردشگری می باشد. در کل، نتایج نشان میدهد که مناطق کویری و بیابانی شهرستان شاهرود پتانسیلهای بالایی در توسعه ژئوتوریسم در استان دارند، ولی متاسفانه تاکنون از سوی برنامهریزان و تصمیمگیران استانی توجهی به آنها نشده و هیچ گونه تاسیسات زیر بنایی برای جذب گردشگر در منطقه ایجاد نگردیده است.