سنجش پایداری اجتماعی محیط مسکونی در بافتهای تاریخی شهری نمونه موردی: شهر بیابانی کاشان
نویسندگان
doi
چکیده
مسکن به عنوان یک مولفه کلیدی از محیط مصنوع، نقشی بسیار مهم در توسعه پایدار شهرها ایفا میکند. پژوهش حاضر با هدف بررسی عوامل موثر در پایداری اجتماعی بخش مسکونی بافتهای تاریخی در شهر کاشان انجام شده است. پژوهشگران در پی آن بودهاند که به کمک روش پیمایش، میزان تاثیر شاخصهای پایداری اجتماعی مسکن را مورد سنجش و ارزیابی قرار دهند. جامعه آماری پژوهش تعداد 45552 نفر ساکنان شش محله بافتهای تاریخی کاشان هستند. بدین منظور، با استفاده از فرمول نمونهگیری و با ابزار پرسشنامه، دیدگاههای 364 نفر از ساکنان بافتهای تاریخی کاشان جمع آوری و تحلیل شد. تحلیل یافتههای پژوهش با استفاده از روش آماری تحلیل عاملی نشان داد که دو عامل «هویت و تعلق خاطر» و «شناخت و هم ذات پنداری با مکان» از مهمترین عوامل موثر در پایداری اجتماعی مسکن در بافتهای تاریخی شهر کاشان هستند. همچنین نتایج آزمون همبستگی بیانگر آن است که مدت سکونت در بافت تاریخی نیز میتواند بر میزان رضایتمندی ساکنان تاثیر گذار باشد و رضایت از محل سکونت میتواند بر احساس تعلق خاطر به محل تأثیر مثبتی گذاشته و در تشویق ساکنین به مشارکت در امور بافت تاریخی مفید باشد.
