مقایسه تأثیر روش‌های آموزش با تصاویر گرافیکی پویا و ایستا بر نگرش و اضطراب هندسی دانش‌آموزان

نویسندگان

1 استاد گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

2 استادیار گروه ریاضی دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران

3 استادیار گروه ریاضی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

doi
10.22084/j.psychogy.2021.21560.2147
چکیده

هدف: پژوهش حاضر با هدف مقایسه­ی تأثیر روش های آموزشی تصاویر گرافیکی پویا، ایستا و سنتی در درس هندسه بر نگرش و اضطراب هندسی انجام گرفت. روش: پژوهش حاضر نیمه تجربی و از نوع پیش‌آزمون - پس‌آزمون بود که از بین دانش­آموزان رشته ریاضی مدارس شهر تبریز، سه کلاس از مدارس منطقه یک تبریز به روش نمونه­گیری خوشه­ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند. مباحث ترسیم هندسی و استدلال، در یکی از کلاس­ها به روش پویا (۲۶n=) در کلاس دیگر به روش ایستا (۲۴n=) آموزش داده شد و یک کلاس (۲۷n=) نیز به‌صورت سنتی آموزش دیدند. به‌منظور جمع‌آوری داده‌ها از آزمون نگرش هندسی دویاتیب و دیوبوز (2007) و آزمون اضطراب هندسی ساغلام، ترکر و اومای (2011) استفاده گردید. داده­ها از طریق تحلیل کواریانس چندمتغیره، تجزیه‌وتحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج نشان داد که آموزش هندسه به روش تصاویر گرافیکی پویا و ایستا در مقایسه با روش سنتی، نگرش هندسی مثبت‌تر و کاهش اضطراب هندسی را موجب شدند؛ اما تفاوت بین دو روش تصاویر گرافیکی پویا و ایستا معنی­دار نبود. نتیجه‌گیری: نتایج این تحقیق اثربخشی استفاده از روش تصاویر گرافیکی را در بهبود نگرش هندسی و کاهش اضطراب هندسی مورد تأیید قرار داد.