مقایسه تأثیر روشهای آموزش با تصاویر گرافیکی پویا و ایستا بر نگرش و اضطراب هندسی دانشآموزان
نویسندگان
1 استاد گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
2 استادیار گروه ریاضی دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
3 استادیار گروه ریاضی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
doi
10.22084/j.psychogy.2021.21560.2147چکیده
هدف: پژوهش حاضر با هدف مقایسهی تأثیر روش های آموزشی تصاویر گرافیکی پویا، ایستا و سنتی در درس هندسه بر نگرش و اضطراب هندسی انجام گرفت. روش: پژوهش حاضر نیمه تجربی و از نوع پیشآزمون - پسآزمون بود که از بین دانشآموزان رشته ریاضی مدارس شهر تبریز، سه کلاس از مدارس منطقه یک تبریز به روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند. مباحث ترسیم هندسی و استدلال، در یکی از کلاسها به روش پویا (۲۶n=) در کلاس دیگر به روش ایستا (۲۴n=) آموزش داده شد و یک کلاس (۲۷n=) نیز بهصورت سنتی آموزش دیدند. بهمنظور جمعآوری دادهها از آزمون نگرش هندسی دویاتیب و دیوبوز (2007) و آزمون اضطراب هندسی ساغلام، ترکر و اومای (2011) استفاده گردید. دادهها از طریق تحلیل کواریانس چندمتغیره، تجزیهوتحلیل شدند. یافتهها: نتایج نشان داد که آموزش هندسه به روش تصاویر گرافیکی پویا و ایستا در مقایسه با روش سنتی، نگرش هندسی مثبتتر و کاهش اضطراب هندسی را موجب شدند؛ اما تفاوت بین دو روش تصاویر گرافیکی پویا و ایستا معنیدار نبود. نتیجهگیری: نتایج این تحقیق اثربخشی استفاده از روش تصاویر گرافیکی را در بهبود نگرش هندسی و کاهش اضطراب هندسی مورد تأیید قرار داد.