ملاحظات و منازعات صفویان و روسیه در گرجستان(با تکیه بر عملکرد شاهزادگان گرجی)
نویسندگان
1 دانشیار گروه تاریخ، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)
2 دانشجوی دکتری تاریخ ایران اسلامی، دانشگاه شهید بهشتی
doi
10.22059/jcep.2017.62899چکیده
موقعیت راهبردی گرجستان، آن را از زمانهای دور در منظومة منافع قدرتهای بزرگ ایران، عثمانی و روسها قرار داده بود و هر یک به فراخور منافع خویش، سیاستهایی نظامی و دیپلماتیک در آنجا بهکار میگرفتند. این موضوع، گاه تنشها و منازعاتی طولانی بین آنان را بهدنبال داشت. چنانکه تحقق اندیشههای اقتصادی و سیاسی تزارهای روسیه و صفویان در منطقة قفقاز در تقابل با عثمانی و مبارزه با پیشروی و نفوذ آنان، فقط از راه پیوستگی جغرافیایی بین مناطق مفتوحة قفقاز بهویژه گرجستان بهعنوان یکی از ایالتهای متبوع و مورد نظر آنان ممکن میشد. در این میان، عملکرد شاهزادگان گرجی در قطع ارتباط و دشمنی با دربار صفویان و گرایش بهسمت روسیه بنابر تمایلات دینی و سیاسی، نپذیرفتن ائتلاف برای مبارزه باعثمانی از سوی صفویان و سیاست روسها در تحقق اندیشة پترکبیر با بهرهگیری از ضعفهای ایجاد شده در ساختار سیاسی و نظامی حکومت صفویان و کاهش تسلط آنان بر گرجستان و اطاعتنکردن والیان گرجی از پادشاهان صفوی، سبب سردی و سرانجام تیرگی مناسبات صفویان و تزارهای روس شد که سیطرة همهجانبة روسیه بر گرجستان را بهدنبال داشت. این نوشتار درنظر دارد تا با روش کتابخانهای و با تکیه بر دادههای تاریخی به این مسئله بپردازد که گرجستان در منازعات عثمانی و صفویان چه نقشی داشته است؟ و شاهزادگان گرجی در تشدید منازعات چه نقشی ایفا میکردهاند؟