شناسایی و اولویتبندی سازههای بهبود کیفیت خدمات آموزشی دانشگاههای دولتی با استفاده از رویکرد تلفیقی ویکور فازی و مدلسازی ساختاری تفسیری (ISM) (مطالعه موردی: دانشگاه لرستان)
نویسندگان
1 استاد دانشکده علوم اقتصادی و اداری دانشگاه لرستان
2 دانشجوی دکتری مدیریت، دانشکده مدیریت اقتصادی و اداری دانشگاه لرستان
doi
10.22034/emes.2020.241881چکیده
یکی از مهمترین معیارهای برتری دانشگاهها در نظامهای ارزیابی و رتبهبندی، کیفیت آموزشهای ارائهشده بهوسیله آنان است. هدف از اجرای پژوهش حاضر، شناسایی سازههای بهبود کیفیت خدمات آموزشی و بررسی اولویت هر یک از معیارها بر کیفیت خدمات آموزشی دانشگاه لرستان است. پژوهش حاضر از لحاظ هدف کاربردی و از نظر روش پژوهش پیمایشی است. جامعه آماری این پژوهش همه اعضای هیئت علمی دانشگاه لرستان به تعداد 321 نفر بوده که با استفاده از فرمول کوکران تعداد 175 نفر از آنان بهصورت تصادفی بهعنوان نمونه انتخاب شدند. بهمنظور گردآوری دادهها از دو پرسشنامه برای رتبهبندی و سطحبندی سازههای مؤثر بر کیفیت خدمات آموزشی استفاده شده است. در پژوهش حاضر با توجه به مطالعات انجام گرفته و ادبیات پژوهش، 30 عامل مؤثر بر بهبود کیفیت خدمات آموزشی شناسایی شدند. عوامل مؤثر بر بهبود کیفیت خدمات آموزشی با استفاده از تکنیک ویکور فازی، رتبهبندی و سپس مهمترین عوامل با استفاده از روش مدلسازی ساختاری تفسیری (ISM) سطحبندی شدند. نتایج پژوهش نشان میدهد که سازههای «وضعیت دانشجو (مکان، زمان، استعداد فردی)، تأمین منابع مالی دورههای آموزشی و استفاده از مدرسان باتجربه» از اساسیترین عوامل مؤثر بر بهبود کیفیت خدمات آموزشی هستند که باید در وهله اول بر آنها تأکید شود.