جایگاه تساهل و مدارا در جامعه ایران پس از انقلاب اسلامی با تأکید بر آراء امام و آیت الله خامنه ای
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استادیار گروه علوم قرآن و حدیث واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استاد گروه فلسفه و عرفان، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
پژوهش حاضر به دنبال بررسی جایگاه تساهل و مدارا در جامعه ایران پس از انقلاب اسلامی و بهطور مشخص آراء امام خمینی (ره) و مقام معظم رهبری برآمده است. این پرسش مطرح است که عناصر اصلی جامعه مطلوب اسلامی بر مبنای تساهل و مدارا در آراء رهبران جمهوری اسلامی ایران چه مشخصاتی دارد؟ فرضیه پژوهش این است: در آراء امام خمینی (ره)، تساهل و مدارا باعث نفی خشونت و رفتارهای قهری حاکم شده و در آراء آیتالله خامنهای، تساهل و مدارا نه موضوعاتی مطلق، بلکه امری نسبی و نیازمند تعیین چارچوب در جامعه اسلامی هستند. نتایج تحقیق نشان میدهد که تساهل و مدارا در اندیشه اسلامی مبتنی بر نوعی رویکرد اخلاقی و سیاسی است که نیازمند تعیین چارچوب برای حراست از اخلاق عمومی جامعه و جلوگیری از نادیده گرفتن احکام شریعت می باشد. بنابراین مدارا و تساهل برخلاف آنچه در رویکرد سکولار مطرح است، بی تفاوت نسبت به سرنوشت اخلاق عمومی جامعه یا ترویج هر اندیشهای حتی نفی احکام شریعت نیست. این دو مفهوم نظیر هر اصول دیگری در عرصه سیاسی و اجتماعی، مستلزم در نظر گرفتن اخلاق عمومی، مسؤولیت حکومت اسلامی برای حمایت از ابراز عقیده و دیدگاه مردم از یکسو و فعالیت شهروندان در محدودهای است که باعث توهین، سرکوب، کوچکانگاری و نفی اصول شریعت و اخلاق در جامعه اسلامی نشوند. در مقاله حاضر از روش توصیفی و تحلیلی و ابزار کتابخانهای بهره برده میشود و چارچوب نظری مقاله نیز الگوی مدارای اخلاقی و سیاسی اسلامی است.