نوگرایی در اندیشههای اسماعیل گاسپرینسکی و تأثیرهای آن بر مسلمانان روسیه
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد تاریخ آسیای مرکزی و قفقاز، دانشگاه تهران
2 دانشیار گروه مطالعات روسیه، دانشکدۀ مطالعات جهان، دانشگاه تهران
doi
10.22059/jcep.2017.62907چکیده
در سدۀ نوزدهم میلادی که کشورهای اروپایی با سرعت درحال ترقی و پیشرفت بودند، روسیه نیز که مناطق گستردهای از آسیای مرکزی و قفقاز را ضمیمۀ خاک خود کرده و به یک امپراتوری گسترده تبدیل شده بود برای پیوستن به شمار این کشورها تلاش میکرد. در این دوره، در سراسر جهان اسلام یک سیر نوخواهی و اصلاحطلبی به راه افتاده بود که مسلمانان زیر سلطة امپراتوری روسیه تزاری نیز که زیر انواع فشارهای استیلاگرایانه و نیز جریان روسیسازی و مسیحیگردانی قرار داشتند متأثر از این جو نوظهور برای نو شدن حیات اجتماعیشان به تکاپو برانگیخته شدند. اسماعیلبیک گاسپرینسکی (1914-1851) از اندیشمندان متفکر مسلمان روسیه بود که جنبشهای جدید جاری در روسیه را از نزدیک میدید و تحت تأثیر این جنبشها و همچنین ارتباط و آگاهی از تحولاتی که نوشدگی در حیاط اروپاییان ایجاد کرده بود و با آگاهی از عقبماندگی مسلمانان از سایر دنیا تلاش میکرد تا با ایدههای اصلاحی خود، راهحلی برای نجات و حفظ هویت ملی و دینی و نوسازی جامعة مسلمانان ارائه دهد. پرسش اصلی این نوشتار این است که اندیشههای گاسپرینسکی چه مؤلفههای مهمی داشت و بر حیات مسلمانان روسیه چه تأثیری گذاشته است؟ در این نوشتار نشان داده میشود که گاسپرینسکی با اقدامهای نوگرایانه چون چاپ نشریه و ارائة اصول جدید آموزشی و ایجاد مدرسههای نوین به سبک اروپا و برگزاری کنگرههای مسلمانان روسیه، توانست راه را برای مسلمانان نوگرای روسیه هموار کند و بهنوعی سبب ایجاد جنبشی بهنام جدیدی در منطقة قفقاز و آسیای مرکزی شد.