ارزیابی آثار اجتماعی- فرهنگی و سیاسی تداوم اجرای بومیگزینی دانشجویان در آموزش عالی از منظر صاحبنظران آموزش عالی (کارشناسان و معاونان دانشگاههای تابعه وزارت علوم و وزارت بهداشت)
نویسندگان
1 دانشیار دانشگاه دانشکده علوم انسانی دانشگاه کاشان
2 استادیار سازمان سنجش اموزش کشور
3 دانشجوی دکتری مسائل اجتماعی ایران، دانشگاه کاشان
doi
10.22034/emes.2020.39885چکیده
پژوهش حاضر با هدف ارزیابی آثار اجتماعی- فرهنگی و سیاسی تداوم اجرای بومی گزینی از منظر مدیران و صاحبنظران آموزش عالی شامل کارشناسان حوزههای ستادی آموزش عالی، معاونان آموزشی و دانشجویی- فرهنگی دانشگاهها اعم از دانشگاههای تابعه وزارت علوم، تحقیقات و فناوری وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی اجرا شده است. این پژوهش از نوع تحقیقات پیمایشی بوده و جامعه آماری آن شامل خبرگان صاحبنظر در امور آموزشی بود که 79 تن از آنها به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شده و با استفاده از پرسشنامه مورد ارزیابی قرار گرفتهاند. روایی پرسشنامه به روش محتوایی (CVR) و پایایی آن با آزمون آلفای کرونباخ ارزیابی شد. دادهها به وسیله نرمافزار تحلیل دادههای کمی (spss) و آزمونهای تحلیل واریانس و تفاوت میانگین دوگروهه تحلیل شده است. بدین لحاظ، یافتههای این پژوهش در بعد توصیفی نشان دادند که از میان کل پاسخگویان (79 نفر)، حدود 34 درصد با سیاست بومیگزینی، موافق و 66 درصد با این سیاست یا روش مخالف هستند. پاسخگویانی که در سازمانهای وزارت علوم، سمت مسئول یا کارشناس داشتند، هیچ یک موافق با سیاست بومیگزینی نبودند. همچنین 43 درصد از پاسخگویان در دانشگاههای وزارت علوم، مخالف طرح بومیگزینی دانشجو و 59 درصد از اعضای هیئتعلمی دانشگاههای علوم پزشکی موافق شیوه بومیگزینی بودند. برای اطمینان از واقعی بودن نسبتهای مذکور، آزمون خیدو میان دو متغیر نگرش به بومیگزینی وابستگی سازمانی انجام گرفت که مقدار این آزمون (43/13) در سطح 95 درصد اطمینان نتایج بهدستآمده را تأیید کرد. از مهمترین پیشنهادهای این پژوهش، تأسیس قطبهای دانشگاهی در شهرهای بزرگ و تمرکزبخشی به رشتههای دانشگاهی بهمنظور ایجاد برخی شهرهای دانشگاهی است.