بررسی الگوی فضایی شهر و کارآمدی دسترسیهای شهری (مورد مطالعه شهر دامغان)
نویسندگان
1 استاد گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه مازندران
2 استادیار گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری دانشگاه پیام نور
3 دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری دانشگاه پیام نور
doi
چکیده
گسترش سریع شهرها، باعث تغییرات شدید در الگوی فضایی آنها شده است که به اقدامات سریع عمرانی نیاز دارند. عدم شناخت و درک الگوی فضایی و کالبدی شهرها و عدم تلاش در حفظ احیا و ساماندهی آنها، مشکلات فراوانی را در پی دارد. پژوهش حاضر با هدف شناخت الگوی فضایی شهر دامغان و کارآمدی دسترسیها به خدمات شهری (خرید و آموزشی) انجام شده است. روش تحقیق، پیمایشی- توصیفی است و دادهها از طریق پرسش نامه محقق ساخته گردآوری شده است. جامعه آماری تحقیق، کلیه ساکنین 25 سال به بالای شهر دامغان بوده که 385 نفر انتخاب و به روش نمونهگیری تصادفی ساده کنترل شده مورد مطالعه قرار گرفتند. نتایج با استفاده از مدلهای آنتروپی نسبی و آنتروپی شانون، مدل هلدرن و ضریب سطح زیربنا نمایش و دادهها با استفاده از نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل شدهاند. نتایج نشان داد که الگوی ساختار فضایی شهر دامغان متمایل به الگوی نامتمرکز، پراکنده و اسپرال میباشد. همچنین، اختلاف معناداری بین ساختار فضایی شهر دامغان با ناکارآمدی دسترسیهای شهروندان به مراکز خرید و آموزشی با اطمینان 95/0 و سطح خطای کوچکتر از 05/0 وجود دارد.