اولویتبندی پارامترهای رفتاری قابل ارزیابی با شبیهساز رانندگی برای خودروهای سواری در کلانشهر تهران
نویسندگان
1 استادیار، دانشکده مهندسی عمران، آب و محیطزیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 کارشناس ارشد سازمان راهداری و حمل و نقل جادهای، تهران، ایران
doi
10.22119/jte.2023.379133.2639چکیده
عوامل بروز تصادفات ترافیکی شامل انسان، جاده، محیط و وسیله نقلیه است که در این میان نیز بیشترین سهم، مربوط به عامل انسانی است، درنتیجه در حین مطالعات ایمنی ترافیک عوامل انسانی باید در اولویت قرار گیرند. امروزه یکی از فناوریهای مهمی که در زمینه بررسی پارامترهای رفتاری رانندگان مورد استفاده قرار میگیرد شبیهسازهای رانندگی است. علاوه بر آن استفاده از شبیهسازهای رانندگی با هدف کاهش حوادث از طریق افزایش مهارت رانندگان و صلاحیت سنجی رانندگان از جمله موارد مهم آموزشی است که میزان خطاهای انسانی را کاهش میدهد. در این پژوهش شبیهسازهای رانندگی خودرو سواری مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفتند تا مهمترین پارامترهای رفتاری که بهوسیله این دستگاهها قابلیت برداشت و ارزیابی دارند اولویت بندی شوند. بدین منظور دو معیار تخلف و تصادف در بین رانندگان خودروی سواری در شهر تهران انتخاب شدند. در راستای وزن دهی معیارها از روش میانگین حسابی ساده و با توجه به میزان اثرگذاری بر ایمنی و نظرات متخصصان دارای تخصص و سابقه حرفه ای مرتبط با حمل و نقل و شبیه سازهای رانندگی استفاده شد. برای اولویت بندی نهایی پارامترهای رفتاری قابل ارزیابی بهوسیله دستگاه شبیهساز از روش کوداس استفاده شد که بر اساس یک روش کنترل مضاعف و براساس شاخص ارزیابی حاصل از فواصل اقلیدسی و تاکسی از ایده آل منفی رتبه بندی را انجام می دهد. در نهایت تحلیل ها نشان داد درک خطر و انتخاب سرعت مهمترین پارامترهای رفتاری هستند که باید در شهر تهران مدنظر قرار گیرند. از نتایج این پژوهش می توان در آموزش و آزمون مهارت های رانندگی و جمع آوری پارامترهای رفتاری رانندگان خودروهای سواری استفاده نمود.
