دورکاری و شناسایی آن بهعنوان یک حق ضروری، با رویکرد تطبیقی
نویسندگان
1 استاد حقوق عمومی، دانشکده حقوق ، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
2 دکتری حقوق عمومی، دانشکده حقوق دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
doi
10.22091/cpl.2024.11530.1038چکیده
امروزه کار و مسائل کارگری، یک پدیده اجتماعی و سیاسی و اقتصادی در کشورهای پیشرفته است و مستلزم حلوفصل مسائل آن به روشی است که در سیستم اشتغال سنتی متعارف نیست. قانون کار، بهعنوان بدنهٔ اصول و مقررات قانونی حاکم بر رابطه بین کارگران و کارفرمایان، دستخوش تحولات قابلتوجهی برای انطباق با پیچیدگیهای محیطهای کاری معاصر شده است. تحولات اخیر و تغییرات در ماهیت کار، بهروزرسانی قوانین کار را برای پرداختن به چالشهای جدید و حفاظت از حقوق بنیادین کارگران ضروری نموده است. یکی از بحثبرانگیزترین تحولات در روابط کار که هنوز هم در بسیاری از نظامهای حقوقی و البته در نظام حقوقی جمهوری اسلامی ایران از بسیاری جهات مغفول مانده است، کار از راه دور یا همان دورکاری است. این پژوهش، با گردآوری مطالب از طریق مطالعه کتب و مقالات داخلی و خارجی و به روش توصیفی-تحلیلی و با تکیهبر مفهوم دورکاری به بررسی چشمانداز پویای قوانین کار معاصر میپردازد و جنبههای در حال تحول حقوق کار و مسئولیتهای طرفین را در محیط فعلی مورد تجزیهوتحلیل قرار میدهد. یافتهها حاکی از این است که از طریق شناسایی حق بر دورکاری و شفافسازی ابعاد مختلف روابط حقوقی در این قراردادها، میتوان سلامت و امنیت شغلی کارگران را در شرایط استثنایی تضمین نموده و در شرایط عادی به شمولیتپذیری، رفع تبعیض و تنوع در محیط کار امیدوارتر بود.