مدلسازی رابطه سن و دستمزد بر بهرهوری نیروی انسانی متخصص در شرکتهای مهندسی پروژهمحور
نویسندگان
1 نویسنده مسئول: استادیار، گروه مهندسی صنایع، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
2 کارشناسی ارشد، گروه مهندسی صنایع، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
3 دانشیار، گروه پژوهشی مدیریت فناوری اطلاعات، پژوهشکده فناوری اطلاعات ایران (ایرانداک)، تهران، ایران
doi
10.22034/msb.2024.2009347.1155چکیده
امروزه تأکید رشد بر سرمایههای انسانی است و اعتلای کیفیت نیروی کار یکی از راههای اساسی افزایش بهرهوری است. انسان بهعنوان یک محور در توسعه نقش اساسی را در تمام محورهای دیگر بازی میکند. این مؤلفه کلیدی بهرهوری در حوزه شرکتهای مهندسی که اصلیترین سرمایه سازمان تلقی میشود، بیشتر حائز اهمیت است؛ زیرا خروجی فعالیتهای فکری آنها منجر به ایجاد یک خدمت مناسب و خلاقانه برای مشتری میشود. همچنین متوسط سن در ایران رو به افزایش است در حالی است که جمعیت مولد رو به کاهش است. این پژوهش با هدف بررسی رابطه سن و دستمزد بر بهرهوری نیروی انسانی متخصص در شرکتهای مهندسی با استفاده از مدل معادلات ساختاری اجرا شد. نتایج نشان داد که میزان ضریب استاندارد اثر سن بر مؤلفههای بهرهوری نیروی انسانی شامل مؤلفه ورودی 367/0- با میزان تی 348/7، پردازش با ضریب استاندارد 396/0- و میزان تی 641/6- و خروجی با ضریب استاندارد 169/0- و میزان تی 138/2 میباشد. همچنین میزان اثر سن بر سطح دستمزد با ضریب استاندارد 256/0 و میزان تی 762/4 و اثر سن بر متغیر ورودی 367/0- با میزان تی 348/7، بر پردازش با ضریب 396/0- و میزان تی 641/6 و بر خروجی با ضریب 153/0- و میزان تی 138/2 است؛ بنابراین میتوان نتیجه گرفت با افزایش سن و عبور از نیمهعمر کاری و در پی آن افزایش سطح دستمزد، بهرهوری منابع انسانی متخصص در فعالیتهای عملیاتی کاهش مییابد.