مدل پارادایمی ارتقای بهرهوری مالی و توسعه نظام بودجهریزی در آموزشوپرورش با استفاده از نظریه داده بنیاد
نویسندگان
1 استادیار، گروه حسابداری و اقتصاد، دانشکده مدیریت، اقتصاد و حسابداری، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران
2 نویسنده مسئول: استادیار، گروه حسابداری و اقتصاد، دانشکده مدیریت، اقتصاد و حسابداری، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران
doi
10.22034/msb.2024.2024329.1191چکیده
هرساله منابع مالی عظیمی برای تعلیموتربیت دانشآموزان مورد استفاده قرار میگیرد. ارتقای بهرهوری در آموزشوپرورش نهتنها به توسعه اقتصادی اجتماعی کمک میکند، بلکه از طریق تربیت بهینه نیروی انسانی کارآمد و خلاق میتواند موجب اعتلای کشور گردد. هدف مطالعه حاضر، ارائه مدل مناسب برای ارتقای بهرهوری مالی و توسعه نظام بودجهریزی در آموزشوپرورش است. این پژوهش از نوع کیفی است که با بهکارگیری نظریه داده بنیاد انجام شده است. جامعه آماری پژوهش خبرگان آگاه به حوزه تحقیق بودند که نمونهگیری از آنها بهصورت هدفمند انجام پذیرفت. ابزار گردآوری داده در این پژوهش مصاحبه از نوع نیمه ساختاریافته بود. این پژوهش به دو بخش تفکیکشده است. در بخش اول، سعی شده است تا با استفاده از نظریه داده بنیاد، یک مدل پارادایمی جهت ارتقای بهرهوری مالی و توسعه نظام بودجهریزی در آموزشوپرورش استخراج گردد. در این مدل، شرایط عالی، زمینهای، مداخلهای، ابعاد ارتقای بهرهوری مالی و پیامدهای بهبود نظام بودجهریزی مورد بررسی قرارگرفته و مهمترین مفاهیم در این زمینهها استخراج گردیده است. در بخش دوم، سعی شده است تا با استفاده از تجربیات سایر کشورها و مدل پارادایمی پژوهش، مهمترین راهکارهای اجرایی، مبنایی و پژوهشی برای ارتقای بهرهوری مالی و توسعه نظام بودجهریزی در آموزشوپرورش استخراج گردند. بر اساس مدل پارادایمی پژوهش، اصول مهمی که برای نیل به بهرهوری مالی و نظام بودجهریزی مناسب در آموزشوپرورش ضروری به نظر میرسد، وجود برنامهای منسجم با نظارت و ارزیابی همگن و بینش سازمانی فراتر از مأموریت، اهداف وظایف است.
