کاربرد رویکرد کنترل بهینه در بهینهسازی سیستمهای موجودی تولیدی در زنجیره تأمین
نویسندگان
1 نویسنده مسئول: استادیار، گروه مدیریت، دانشکده علوم انسانی، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران
2 استادیار، گروه مدیریت، دانشکده علوم انسانی، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران
3 دانشیار، گروه مدیریت، دانشکده علوم انسانی، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران
4 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت، دانشکده علوم انسانی، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران
doi
10.22034/msb.2024.2026595.1203چکیده
این پژوهش باهدف کاربرد رویکرد کنترل بهینه در بهینهسازی سیستمهای موجودی تولیدی در زنجیره تأمین انجامگرفته است. این تحقیق از نوع کاربردی بوده و روش پیشنهادی آن بر اساس هستهی چندجملهای برای مدلسازی متغیرهای حالت و توابع کنترل توسعهیافته است. بهمنظور دستیابی به پارامترهای وزن دهی برای هستهی چندجملهای، از رگرسیون بردار پشتیبان کمترین مربعات در طول فرآیند آموزش استفادهشده است. روش پیشنهادی امکان پیشبینی دقیق و کنترل مؤثر سطوح موجودی را فراهم میآورد که درنهایت منجر به کاهش هزینهها و بهینهسازی عملیات زنجیره تأمین میشود. در این پژوهش با ارائه نمونههای آزمایشی مبتنی بر اطلاعات شرکت موردمطالعه، اثربخشی رویکرد پیشنهادی را بررسی میکند و نمودارهای سطح تولید بهینه و سطح بهینه موجودی فروشنده و خریدار را نشان میدهد. نتایج تحقیق نشان میدهند که شرکت سرنگسازی میتواند ظرفیت تولیدی خود را از طریق بهینهسازی وضعیت فعلی با رویکرد مدلسازی عددی افزایش دهد. همچنین، با استفاده از کنترل بهینه و یادگیری ماشین، شرکت مذکور میتواند موجودی، هزینههای تولید و هزینههای نگهداری و جریان تولید را بهبود بخشد بهگونهای که تولید سالانه بهینه و مطلوب باشد. این تحقیق راهحلهای متعددی برای افزایش اثربخشی فرآیندهای تولید ارائه میدهد که شامل بهبود فرآیندهای عملیاتی، فناوری و تجهیزات، زمانبندی، لجستیک، آموزش کارکنان، کیفیت محصول، تعمیرات و نگهداری، جریان اطلاعات و بازخورد مشتریان میشود. علاوه بر این، این تحقیق میتواند بهعنوان مرجعی برای بهبود فرآیندهای تولید در صنایع مشابه مورداستفاده قرار گیرد.