تأثیر سرمایه فکری بر بهرهوری کارکنان و عملکرد شرکت مبتنی بر رویکرد ارزیابی متوازن با نقش میانجی قابلیت پویا
نویسندگان
1 نویسنده مسئول: استادیار، گروه حسابداری، دانشکده مدیریت، حسابداری و اقتصاد، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 کارشناسی ارشد، گروه حسابداری، دانشکده مدیریت، حسابداری و اقتصاد، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22034/msb.2024.2001212.1144چکیده
هدف: هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر سرمایه فکری بر بهرهوری کارکنان و عملکرد شرکت مبتنی بر رویکرد ارزیابی متوازن با نقش میانجی قابلیت پویا در شرکتهای خصوصی است. روش: جامعه آماری شامل کارکنان سازمان صنایع فورج البرز استان قزوین میباشد. بهمنظور گردآوری دادههای مربوط به قابلیتهای پویا از پرسشنامه نقی زاده و همکاران (۱۳۹۲) و بهرهوری نیروی انسانی از پرسشنامه هرسی و گلداسمیت (۱۹۸۰) استفادهشده است. یافتهها: یافتههای پژوهش ضمن تأیید الگوی پیشنهادی، نشان داد که یکی از عواملی که میتواند نقش بسیار مهمی در افزایش قابلیتهای منابع انسانی و بهبود عملکرد داشته باشد، ارزیابی دقیق و استفاده مناسب از سرمایههای فکری است که منجر به بهبود و تقویت رضایت شغلی کارکنان و نیز سطح رفتار شهروندی سازمانی میشود. همچنین نتایج نشان داد که قابلیتهای پویا، زیرمجموعه منابعی است که به شرکت اجازه میدهد فرآیندها و محصولات جدیدی را ایجاد کند. نتیجهگیری: بهطورکلی نتایج حاکی از تأثیر مستقیم و غیرمستقیم ابعاد سرمایه فکری بر بهرهوری کارکنان و عملکرد شرکت مبتنی بر رویکرد ارزیابی متوازن با نقش میانجی قابلیت پویا است.