مطالعه تطبیقی حقوق انتخاباتی بیگانگان در پرتو اسناد بینالمللی و قوانین داخلی (با نگاهی به حقوق ایران)
نویسندگان
1 استادیار گروه حقوق، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بجنورد؛
doi
10.22091/cpl.2024.10475.1018چکیده
حقوق انتخاباتی نوعی حق سیاسی است که از منظر برخی مفسران باید امتیاز انحصاری شهروندان یک کشور باشد. بااینحال، جوامع دموکراتیک امروز میزبان جمعیت زیادی از بیگانگان (خارجیها) هستند که اغلب منافع مشترک زیادی با شهروندان کشور میزبان دارند تا با شهروندان کشورهای موطن خود؛ بنابراین تعجبآور نیست که در دورههای اخیر دولتها به رعایت حقوق انتخاباتی برای بیگانگان رسیدهاند. این مقاله به روشی توصیفی - تحلیلی به بررسی روند اعطای حقوق انتخاباتی به بیگانگان در کشور میزبان پرداخته است. نتایج این مطالعه نشانگر آن است که گرچه امروزه در بسیاری از کشورها اعطای این حقوق به وضعیت شهروندی وابسته نیست. بااینحال، دامنه این حقوق و شرایطی که باید توسط بیگانگان برآورده شود، از کشوری به کشور دیگر متفاوت است. در ایران حق رأی یا کاندیداتوری بیگانگان در هیچیک از انتخابات محلی و ملی مورد توجه قرارنگرفته است. مهاجرپذیر بودن ایران و بهویژه حضور گسترده مهاجران افغان که در بخشهای مختلف اقتصادی مشغول به فعالیت میباشند، مستلزم وضع قوانین خاص برای اعطای حقوق انتخاباتی به بیگانگان حداقل در سطح محلی است تا امکان اثرگذاری و ترغیب بیشتر مهاجران به اطاعت از قوانین موجود را تقویت نماید.