رسانه های دیجیتال و تحولات ساختاری قدرت در ایران؛ از تمرکز به پراکندگی
نویسندگان
1 استادیار و عضو هیات علمی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
چکیده
این پژوهش به بررسی نقش رسانه های دیجیتال در تحول ساختاری قدرت در ایران و گذار آن از تمرکز به پراکندگی میپردازد. سؤال اصلی تحقیق این است که چگونه رسانه های دیجیتال به عنوان ابزاری برای کاهش تمرکز قدرت و افزایش مشارکت اجتماعی عمل کردهاند؟ پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و به روش تحلیل تماتیک انجام شده است. جامعه آماری شامل مقالات علمی فارسی و انگلیسی مرتبط با موضوع بوده و 8 مورد از طریق نمونهگیری هدفمند انتخاب شدهاند. یافتههای تحقیق نشان میدهد که رسانه های اجتماعی، از جمله تلگرام، اینستاگرام و توییتر، به شکل چشمگیری در تغییر معادلات قدرت، بازتعریف هویتهای اجتماعی و تقویت نظارت بر نهادهای حکومتی نقش داشتهاند. علاوه بر این،رسانه های دیجیتال توانستهاند فضاهای عمومی جدیدی ایجاد کنند که در آن شهروندان، بدون واسطه نهادهای رسمی، به تعامل و سازماندهی فعالیتهای اجتماعی و سیاسی میپردازند. نتایج پژوهش بر اهمیت سیاستگذاری کارآمد در مدیریت فضای دیجیتال تأکید دارد و نشان میدهد که رسانه های دیجیتال، فراتر از ابزارهای ارتباطی، به عاملی کلیدی در تحول ساختاری قدرت در ایران تبدیل شدهاند.
