پیمان ابراهیم و پیامدهای منطقه ای آن برای امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای گروه روابط بین‌الملل، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان، ایران

2 دانشیار گروه روابط بین‌الملل، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان، ایران

3 استادیار گروه علوم سیاسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران ایران

doi
چکیده

پیمان ابراهیم، به‌ عنوان یک معاهده تاریخی در خاورمیانه، به ‌طور عمده به عادی‌ سازی روابط رژیم صهیونیستی با کشورهای عربی مانند امارات، بحرین، سودان و مراکش پرداخته و تأثیرات گسترده‌ای بر امنیت ملی ایران دارد. این تحقیق با هدف پاسخ به این سؤال که «پیمان ابراهیم چه پیامدهایی برای امنیت ملی ایران خواهد داشت؟» و با استفاده از چارچوب نظری واقع‌گرایی تدافعی استفان والت، به تحلیل ابعاد مختلف این پیمان پرداخته است. فرضیه تحقیق این است که پیمان ابراهیم با نزدیکی بیشتر اسرائیل به مرزهای ایران، تقویت تسلیحاتی کشورهای عربی و برهم خوردن توازن قدرت منطقه‌ای، تهدیدات جدیدی برای امنیت ملی ایران به‌ وجود می‌آورد. این تحقیق از روش تحلیلی-توصیفی بهره‌ برده و به بررسی پیامدهای اقتصادی، نظامی و سیاسی این پیمان بر ایران پرداخته است. نتایج تحقیق نشان می‌دهد که پیمان ابراهیم به ‌طور مستقیم به ضعف ترتیبات امنیتی پایدار در خاورمیانه، فشار بر برنامه هسته‌ای ایران و تهدیدات اقتصادی و نظامی منجر شده است. در عین حال، این پیمان فرصت­هایی برای تقویت دیپلماسی و ایجاد اتحادهای منطقه‌ای برای ایران فراهم می‌آورد. به ‌طور کلی، پیمان ابراهیم چالش‌های جدی اما همچنین فرصتهایی برای بازسازی روابط منطقه‌ای ایران ایجاد کرده است