بررسی نقش تعدیلگر محیط پویای سازمان در روابط قابلیتهای پویای سازمانی، عملکرد و مزیت رقابتی
نویسندگان
1 نویسنده مسئول: استادیار، گروه مدیریت، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه گلستان، گرگان، ایران
2 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تربت حیدریه، تربت حیدریه، ایران
3 استادیار، گروه مدیریت، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه پیام نور، نیشابور، ایران
doi
10.22034/msb.2023.711488چکیده
هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر قابلیتهای پویا و محیط پویا بر عملکرد و مزیت رقابتی این سازمانها است. پژوه حاضر بهعنوان پژوهش پیشتاز در زمینه قابلیتهای پویا و محیط پویا در شهرداریها در حال اجرا است. فواید این پژوهش کاربرد قابلیتهای پویا در ایجاد مزیت رقابتی و بهبود عملکرد در محیط پویای شهرداریهاست. جامعه آماری مدیران و کارکنان شهرداری نیشابور بودند. بر اساس جدول مورگان حداقل تعداد نمونه برابر 117 نفر بود که برای پاسخ به پرسشنامه انتخاب شدند. روش گردآوری اطلاعات کتابخانهای و میدانی بوده است. این پژوهش از نوع کاربردی و توصیفی پیمایشی است و جمعآوری اطلاعات پرسشنامهای تهیهشده از چند پرسشنامه استاندارد بود که توسط محقق یکپارچهسازی شد. پرسشنامهها بر اساس مطالعات تئوریکی و طیف پنج گزینهای لیکرت تهیه شد. روایی محتوایی پرسشنامه ازنظر اساتید و کارشناسان مثبت ارزیابی گردید، همچنین از تحلیل عاملی تأییدی برای تأیید روایی سازه استفاده شد. پایایی پرسشنامه نیز با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ و روایی آن با استفاده از روایی محتوا با نظر اساتید و روایی سازه با تحلیل عاملی تأییدی مورد تأیید قرار گرفت. با استفاده از آمار توصیفی و روشهای استنباطی (آزمون ضریب همبستگی و آزمون مدلسازی معادلات ساختاری موسوم به تحلیل مسیر) اطلاعات تجزیهوتحلیل شد. برای تحلیل تعدیلگری محیط پویا در رابطه قابلیت پویا و مزیت رقابتی و عملکرد از آزمون در نرمافزار پیالاس استفاده شد. نتایج حاصل از مدلسازی معادلات ساختاری نشان میدهد که قابلیت پویا بر کسب مزیت رقابتی تأثیرگذار است، اما تأثیر آن بر عملکرد مورد تأیید قرار نگرفت.
