تأثیر کیفیت روابط در زنجیره تأمین بر اشتراک دانش و عملکرد نوآوری در صنعت بستهبندی
نویسندگان
1 نویسنده مسئول: دکتری، گروه مدیریت صنعتی، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشیار گروه مدیریت صنعتی و فناوری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران
3 استادیار، گروه مدیریت صنعتی، مرکز آموزش عالی لامرد، دانشگاه صنعتی شیراز، فارس، ایران
4 کارشناسی ارشد، گروه مدیریت، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه علم و هنر یزد، یزد، ایران
doi
10.22034/msb.2023.711490چکیده
امروزه با فضای پیچیده و متغیر بازار، فعالیتهای نوآورانه دیگر محدود به داخل شرکتها نیست و نوآوری مشترک بین اعضای زنجیره تأمین اهمیت بسیاری پیداکرده است. ازاینرو، هدف این تحقیق بررسی تأثیر کیفیت روابط در زنجیره تأمین بر روی عملکرد نوآوری بهصورت مستقیم و همچنین با توجه به نقش متغیرهای میانجی اشتراک دانش ضمنی و اشتراک دانش صریح است. تحقیق از نظر هدف کاربردی بوده و بر حسب روش تحقیق، همبستگی است که با بهکارگیری پرسشنامهای معتبر و پایا و روش پیمایشی دادههای موردنیاز جمعآوریشده است. جامعه آماری تحقیق شامل مدیران صنعت بستهبندی هستند که با توجه به یکنواختی جامعه، روش نمونهگیری ساده تصادفی انتخاب شد. با توجه به حجم نمونه موردنیاز 53 پرسشنامه توزیع گردید. نتایج روایی و پایایی پرسشنامه نیز قابلقبول بود. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS18 تجزیهوتحلیل گردید. تأیید روابط بین متغیرها و عوامل از طریق تحلیل عاملی تأییدی و تکنیک مدلسازی PLS با استفاده از نرمافزار PLS2 Smart صورت پذیرفته است. یافتهها نشان داد که کیفیت روابط در زنجیره تأمین رابطه مستقیم و مثبت بر اشتراک دانش ضمنی، اشتراک دانش صریح و عملکرد نوآوری داشت. همچنین اشتراک دانش ضمنی و اشتراک دانش صریح بر عملکرد نوآوری تأثیر مستقیم دارند. نقش میانجی متغیرهای اشتراک دانش ضمنی و اشتراک دانش صریح در رابطه بین کیفیت روابط در زنجیره تأمین و عملکرد نوآوری نیز تأیید شد.