مدل تأثیر علّی خود ارزشیابی محوری، استقلال شغلی و سرسختی شغلی بر عملکرد شغلی معلمان
نویسندگان
1 عضوهیئت علمی دانشگاه تبریز
doi
10.22034/emes.2024.714645چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی مدل تأثیر علّی خود ارزشیابی محوری، استقلال شغلی و سرسختی شغلی بر عملکرد شغلی معلمان صورت گرفت. روش پژوهش از نوع همبستگی علّی بود. جامعهی آماری شامل کلیه معلمان شاغل در آموزشوپرورش شهرستان چایپاره (آذربایجان غربی) در سال تحصیلی 97-96 بود که 306 نفر از آنها با استفاده از نمونهگیری تصادفی خوشهای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش حاضر شامل، چهار پرسشنامه سرسختی شغلی مورنوجیمز، رودریگز مونوز، هرناندز، بلانکو (2014)، عملکرد شغلی پاترسون (1990)، خودارزشیابی محوری جاج، اریز، بنو و ثورسن (2003) و استقلال شغلی گانستر (1989) بودند. روایی محتوایی پرسشنامهها، توسط صاحبنظران تایید و پایایی درونی با آزمون آلفای کرانباخ، برای پرسشنامه سرسختی 79/0، عملکرد شغلی 84/0، خودارزشیابی محوری 79/0 و استقلال شغلی 85/0 به دست آمد. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و روش تحلیل مسیر برای ارزیابی مدل علّی با استفاده نرمافزارهای SPSS و AMOSانجام گرفت. نتایج نشان داد بین عملکرد شغلی با سرسختی شغلی، استقلال شغلی و خودارزشیابی محوری رابطهای مثبت، مستقیم و معنادار وجود دارد (001/0≥P). بهعلاوه، دادههای پژوهش با مدل مفهومی پژوهش دارای برازش مناسب بود و مدل معادلات ساختاری نشان داد که از روی سرسختی شغلی و استقلال شغلی میتوان عملکرد شغلی معلمان را تبیین نمود.