نقش باورهای دینی در تحقق اعتماد سیاسی در پرتو فقه و نظام حقوقی جمهوری اسلامی ایران
نویسندگان
1 دکترای مدیریت و برنامه ریزی فرهنگی، مدرس دانشگاه آزاد اسلامی واحد بوشهر، بوشهر، ایران
2 دانشیار گروه حقوق، دانشکده حقوق و علوم اجتماعی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3 دکترای علوم سیاسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران
doi
چکیده
باورها و اعتقادات به عنوان نقطه ثقل و مرکزی دینداری در اسلام تنها به حوزه فردی و عبادات معطوف نمیشوند، بلکه اصول و قواعد فقهی به عنوان سازماندهنده زندگی سیاسی و اجتماعی شهروندان در جامعه اسلامی، قائل به ارائه راهکارهایی برای ایجاد پیوند میان مردم و کارگزاران از جمله در عرصه اعتماد سیاسی هستند. بر همین اساس در پژوهش حاضر نقش باورهای دینی در محقق شدن اعتماد سیاسی از منظر فقه و نظام حقوقی جمهوری اسلامی ایران بررسی میشود. این پرسش مطرح است که نقش و آثار باورهای دینی در تحقق اعتماد سیاسی از منظر فقه و نظام حقوقی ج.ا. ایران چیست؟ نتایج نشان داد که باورهایی نظیر پذیرش و عمل به حاکمیت شریعت، ولایتمداری و ولایتپذیری، داشتن تقوای سیاسی و در پیش گرفتن سیاست معنویتگرا و عدم پذیرش جدایی دین از سیاست نقش مهمی در تحقق اعتماد سیاسی در جامعه اسلامی دارند. زیرا باورهای یاد شده نقش مهمی در گزینش و تعیین کارگزاران جامعه اسلامی داشته و همواره به عنوان ملاکی برای عموم مردم در نظر گرفته میشوند. در این رویکرد، کارگزاران باید تقوا و دینداری را به عنوان ابزارهای درونی نظارت بر خود ترویج نمایند که در اصل چهارم قانون اساسی، منطبق بودن کلیه قوانین کشور بر پایه موازین اسلامی لحاظ شده و قابل اطلاق به کارگزاران نیز میباشد. در مقاله حاضر از روش توصیفی و تحلیلی و ابزار کتابخانهای استفاده شده است. چارچوب نظری مقاله رویکرد کارگزار ایمانی و اسلامی است.
