توسعه و اعتباریابی روش تدریس وارونه برای بهبود یادگیری عمیق دانشجویان

نویسندگان

1 استادیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه بوعلی سینا

2 کارشناس ارشد تکنولوژی آموزشی، دانشگاه بوعلی سینا

3 استادیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه بوعلی سینا

doi
چکیده

این پژوهش با هدف توسعه روش آموزش وارونه در جهت بهبود یادگیری عمیق دانشجویان انجام گرفت. روش پژوهش حاضر، آمیخته از نوع جایگذاری و جامعه پژوهش شامل دانشجویان دانشکده ادبیات و علوم انسانی به تعداد 2340 نفر و نیز 15 نفر از استادان حوزه علوم تربیتی دانشگاه بوعلی سینا بود. از این جامعه در بخش کمی 36 دانشجو با روش نمونه‌گیری تصادفی و در بخش کیفی 20 دانشجو و 5 استاد به‌صورت هدفمند انتخاب شدند. در بخش کیفی، برای گرد‌آوری داده‌ها از مصاحبه نیمه ساختارمند و در بخش کمی از آزمون محقق‌ساخته استفاده شد. روایی آزمون با نظر متخصصان و پایایی آن با استفاده از ضریب کاپای کوهن 89% به دست آمد. پس از تحلیل داده‌ها در بخش کیفی، برای مدل آموزش وارونه توسعه داده شده، 7 مؤلفه‌ اصلی شامل انعطاف‌پذیری محیط، فرهنگ یادگیری، محتوا و فعالیت‌های آموزشی، معلم در نقش مربیگری، مسئولیت و فعال بودن یادگیرنده، یادگیری در حد تسلط و مدیریت زمان استخراج شد. اعتبار درونی این مدل توسط متخصصان و اعتبار بیرونی با استفاده از روش پژوهش تکوینی ارزیابی شد که درنهایت، یافته‌ها بیانگر تأثیر مدل به دست آمده روی یادگیری عمیق دانشجویان بود.