مطالعه شاخص های توسعه انسانی در ایران با تاکید بر شفافیت (1400-1392)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جامعه شناسی سیاسی، واحد بین المللی کیش، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استاد گروه علوم سیاسی، اندیشه سیاسی و مسائل ایران، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 گروه علوم سیاسی، واحد بین المللی کیش، دانشگاه آزاد اسلامی، جزیره کیش، ایران استاد روابط بین الملل، دانشگاه خوارزمی
doi
چکیده
توسعه انسانی به عنوان یک مفهوم چند بعدی یکی از پایههای عمده توسعه کشور است که میتواند در راستای تحقق اهداف اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی کشور موثر باشد. پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و با رویکرد قیاسی و بر اساس چارچوب نظری حکمرانی خوب در پی یافتن پاسخ به این سوال اصلی و سوال فرعی است که، شفافیت چه تاثیری بر شاخص های توسعه انسانی در ایران در طول دوره زمانی 1392 تا 1400 داشته است؟ و رابطه و همبستگی بین شفافیت و شاخص های توسعه انسانی چگونه است؟ وجود سطوح بالا و پایین از شفافیت در ایران در این دوره زمانی، تاثیر قابل توجهی بر شاخص های توسعه انسانی در جامعه داشته و این تاثیرات در طول زمان تغییر یافته است.و رابطه مستقیم و معمولاً همبستگی مثبت بین شفافیت و شاخص های توسعه انسانی برقرار است. این پژوهش سعی دارد، به رابطه بین شاخص های توسعه انسانی و شفافیت در جامعه بپردازد و از تاثیر و رابطه شاخص های توسعه انسانی و شفافیت در جامعه یک تحلیل تجربی ارایه دهد. یافته های تحقیق برآن است که با ارتقای شفافیت در عرصه های اقتصادی کشور از طریق گسترش فناوری های نوین اطلاعات و ارتباطات، همراه با توسعه دولت الکترونیک و افزایش مشارکت مردمی و دیجیتالی کردن خدمات عمومی، می توان شفافیت در جامعه را افزایش دادو بهبود شاخص های توسعه انسانی را تسریع و تسهیل نمود.