ضرورت و وضع استثنایی در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران
نویسندگان
1 گروه حقوق و علوم سیاسی، واحد قشم، دانشگاه آزاد اسلامی، قشم، ایران
2 گروه حقوق عمومی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 گروه حقوق عمومی، دانشکده علوم انسانی، واحد بندرعباس، دانشگاه آزاد اسلامی، بندرعباس، ایران
doi
چکیده
مناسبات اجتماعی پیچیده و غالباً پر تنش و درگیرشونده است، از همین رو در اکثر جوامع قانون به عنوان فصل الخطاب اختلاف تمهید شده است تا هم معیاری برای رفتار باشد و هم در هنگامه اختلافات بتواند فصل خصومت کند. اگرچه باور همگان بر این است که قانون باید در همه احوال جاری و ساری شود و استثنا نپذیرد، ولی مواردی از مستثنی شدن وجود دارد. قوه قاهره در حقوق خصوصی و وضع استثنایی در حقوق عمومی از مواردی هستند که حاکمیت قانونی را تعلیق میکنند. در همین راستا، پرسش اصلی این مقاله درباب ضرورت و وضعِ استثنایی در قانون اساسی ج.ا.ا. طرح شده است. فرضیه مقاله بر این بوده است که قانون اساسی فعلی ایران به عنوان یک ساختار حقوقی مدرن از ظرفیتهای حاکمیتی بالایی بهرهمند است که یکی از آنها امکان کاربست ضرورت و تمهیدِ وضع استثنایی است. یافتههای تحقیق نشان داده است که حقوق عمومی در ایران می تواند از سه دسته ضرورتِ تقنینی، اجرایی و خاص بهرهمند گردد که ابزارهای حاکمیتی قابل توجهی فراهم میکنند. رویکرد مقاله تحلیلی-توصیفی و شیوه جمعآوری دادهها کتابخانهای و اسنادی بوده است.