بررسی کارکردهای توانمندسازی جنسیتی در توسعة مشارکت سیاسی زنان مورد: کشورهای حوزة آسیای مرکزی و قفقاز
نویسندگان
1 دانشیار جغرافیای سیاسی دانشگاه تهران
2 دانشجوی دکتری جغرافیای سیاسی، دانشگاه تهران
3 کارشناس ارشد جغرافیا- برنامهریزی روستایی، دانشگاه خوارزمی
doi
10.22059/jcep.2014.52979چکیده
بستر و شرایطی که جایگاه نسبی زنان با توجه به آنها سنجیده میشود، در بیثباتی مداوم است و در تأثیر پیشرفتهای تکنولوژیکی، روابط موجود میان دولت و بازار، آموزش و پرورش و متغیری بیاندازه بیثبات بهنام «نگرش» قرار میگیرد. در این نوشتار که بهصورت توصیفی ـ تحلیلی و با بهرهگیری از مطالعات کتابخانهای ترکیبی و بررسیهای اکتشافی گزارههای کمی و کیفی گزارش توسعة انسانی سازمان ملل متحد، در چارچوب نظریههای توسعه صورت گرفته است، نویسندگان درپی مشخصکردن جایگاه کارکرد شاخصهای توانمندسازی جنسیتی در ارتقای سطح مشارکت سیاسی زنان در کشورهای آسیای مرکزی و قفقاز بودهاند و به مطالعة براوردی و موردی جایگاه زنان این کشورها در دو بعد مشارکت سیاسی و مشارکت اقتصادی پرداختهاند. در ادامه با تحلیل کیفی و تحلیل محتوایی ژرف نتایج بهدست آمده و بررسی شواهد منطقی، موقعیت کنونی زنان این منطقه را در دو حوزة مشارکت سیاسی و اقتصادی مشخص کردهاند. نتایج بهدست آمده نشان میدهد که ضعف ساختارهای زیربنایی، حاکمیت نظامهای سیاسی تمامیتخواه، تأثیرهای عمیق نظام کمونیستی گذشته، ساختارهای فرهنگی ـ آموزشی ضعیف و سلطة نظام مردسالار و همچنین نگرش منفی زنان به ماهیت مسائل سیاسی از مهمترین عوامل مشارکت سیاسی اندک زنان در کشورهای مورد مطالعهاند.