رویکردهای سیاستی و قضایی در قبال جرائم زیست محیطی در ایران پس از انقلاب اسلامی

نویسندگان

1 استادیارگروه حقوق، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

doi
چکیده

تحقیق حاضر  براساس روش تحلیلی-توصیفی به دنبال پاسخ به این سؤال است که رویکردهای سیاستی و قضایی در قبال جرائم زیست محیطی ارتکابی توسط  شرکت­های دولتی چگونه است؟ فرضیه و یافته ها موید این است که شرکت­های دولتی سهم گسترده ای در آلایندگی محیط زیست دارند و در این خصوص شرکت­های دولتی به دلیل مصونیت نسبی که از حیث قانونی و در عمل برای خود می بینند بدون محدویتی خاص به انجام اقدامات آلوده کننده محیط زیست مشغولند. از سوی دیگر مسئولیت کیفری پیش بینی شده در قوانین عام و خاص از آنچنان صنعتی برخوردار است که متأسفانه نمی تواند ضمانت اجرای مناسبی جهت بازدارندگی از این جرائم تلقی شود و لذا لازم است در قوانین مربوطه بازنگری مناسبی از حیث جرم انگاری ، کیفرگذاری و اعمال سیاست کیفری افتراقی به ویژه در مرحله تعقیب و دادرسی در زمینه مقابله با جرایم زیست محیطی بعمل آید. از منظر سیاست­گذارانه نیز به منظور جلوگیری از جرائم زیست محیطی شرکت­های دولتی، راهکار پیشنهادی این مقاله درگیرسازی دولت و بخش خصوصی و نهادهای علمی در تدوین و اجرا و ارزیابی سیاست­های زیست محیطی است. پیش­فرض این موضوع این است که تا زمانی خود دولت درگیر فرایندهای سیاستی زیست محیطی نشود، امکان به چالش کشیدن نظارتی و حقوقی آن به طور موثر دور از ذهن است.