انتخاب استراتژی بهینه برای بهبود تابآوری شبکه حمل و نقل با در نظر گرفتن عدم قطعیت برای موعد زمانی وقوع تهدید
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مهندسی عمران، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران. دانشکده فنی دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
2 دانشجوی دکتری، گروه مهندسی عمران، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
3 استادیار، گروه مهندسی عمران، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
doi
10.22119/jte.2021.291460.2540چکیده
از بین تعاریف متعدد ارائه شده برای مفهوم تابآوری شبکه های حمل و نقل، در این مقاله به شاخص ( ) پرداخته می شود. یک شاخص نوآورانه برای سنجش تابآوری است . با توجه به عدم قطعیت موجود در دوره پیش از بحران در خصوص پیش بینی دقیق موعد زمانی وقوع تهدید در این مقاله ضریبی با عنوان ضریب کارایی پیادهسازی استراتژی مبتنی بر دو شاخص جدید زمان و فرم منحنی زمان-تاب آوری ارائه شده و با استفاده از آن شاخص ( ) اصلاح می گردد. در انتهای مقاله یک مثال عددی ارائه شده است . در این مثال 9 سبد مختلف با عنواین (R)، (B)، (R+B) ، ( )، ( )، ( + )، ( )، ( ) و ( + )، انتخاب شده و مقادیر ، ( ) و شاخص اصلاح شده ( )، برای تمامی این سبدها مقایسه می شوند. نتایج این مثال نشان داد، اگر مبنای انتخاب سبد بهینه ، WIPW باشد، سبد R و در صورت انتخاب بر مبنای ( )، سبد ( ) انتخاب می گردد. مقایسه پل های انتخاب شده در سبدهای R و ، نشان میدهد که پل L-M از سبد R حذف شده و پل G-H در سبد جایگزین آن شده است. جایگزینی این دو پل سبب شد تا شاخص زمان پیاده سازی از مقدار 1128/1 برای سبد R به مقدار 1643/1 برای سبد و شاخص فرم منحنی از مقدار 0201/1 برای سبد R به مقدار 0213/1 برای سبد و در نهایت کارایی پیادهسازی از 1352/1 برای سبد R به 1852/1 برای سبد بهبود یابند.