راهبرد های نوین ناتو در چارچوب بیانیه لیسبون 2010 در برابر فدراسیون روسیه
نویسندگان
1 استاد مطالعات منطقهای دانشگاه تهران
2 کارشناس ارشد روابط بینالملل
3 کارشناس ارشد روابط بینالملل
doi
10.22059/jcep.2014.51754چکیده
بعد از پایان جنگ سرد و فروپاشی اتحاد شوروی روند دشمنیهای جنگ سرد، با وجود تغییر ساختارها و الگوهای نظام بینالملل، ناخواسته میان شرق و غرب ادامه داشته است. با وجود نیازها و مشکلات مشترکی که دو طرف داشتهاند؛ حل این مسائل در گرو همکاری و همگراییهای بیشتر بود، اما به درک این مسئله کمتر رسیده بودند. این نوشتار درپی پاسخگویی به این سؤال است که عوامل مؤثر در همگرایی ناتو به روسیه چه بوده است؟ و بر این فرض استوار است که رویداد 11 سپتامبر 2001 و روبهرو شدن با تهدیدهای مشترک جدید از جمله تروریست، عامل مهم نزدیک شدن دوطرف بهم بوده است. بنابراین در این نوشتار تلاش شده است تا روند همکاری و مهمتر از آن همگرایی روسیه و پیمان آتلانتیک شمالی، براساس نظریههای سازهانگارانه با روشی توصیفی- تحلیلی بررسی شود.