بررسی تطبیقی شاخص‌های نیروی انسانی کارآمد در اندیشه و سیره اسلام و انقلاب اسلامی (با تأکید بر سیره امامان معصوم(ع) و شهید بهشتی)

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری گروه تاریخ و تمدن ملل اسلامی، واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایران

2 استادیار گروه معارف اسلامی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران

3 استادیار گروه تاریخ و تمدن ملل اسلامی، واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایران

doi
چکیده

نیروی انسانی در آموزه­های اسلامی به منظور پیشبرد اقدامات و اهداف حکومت اسلامی و تشکیلات منبعث از آن همچون امامت از اهمیت وافری برخوردار بوده و به عنوان سرمایه اساسی تحقق رسالت های الهی این تشکیلات همواره منوط به کارآمدی نیروهای آن بوده است. اهلیت فردی نیروهای انتخاب شده، مقدمه اثرگذاری اجتماعی آنان به عنوان بازوان مدیریتی راهبران جامعه دانسته شده است. این نوشتار با اتکاء به روش توصیفی و تحلیلی از منظر بیانات و فرمایشات ائمه معصومین (ع)و بررسی تطبیقی ایده و روش آیت الله شهید بهشتی با آن بیانات، به عنوان یکی از  رهبران انقلاب اسلامی، به مسئله شاخص­هایی پرداخته که مجموعه­های انسانی با اهتمام به این ملاک­ها، می­توانند برای نظام خود سرمایه انسانی کارآمد انتخاب کنند. سئوال اصلی مقاله بدین ترتیب است که: شاخص­های نیروی انسانی کارآمد در ایده و روش آیت الله شهید بهشتی در قیاس با گفتار و فرمایشات امامان معصوم (ع) چه شباهت و تفاوت­هایی دارند؟. در پاسخ به این سئوال و در مقام فرضیه باید گفت که هم امامان معصوم و هم شهید بهشتی بر بکارگیری نیروی انسانی کارآمد اعتقاد راسخ داشته و تلاش داشته­­اند چنین نیروهایی دارای شاخص­های کارآمدی و همزمان شاخص­های دینی باشند؛ اما رویکرد شهید بهشتی در تمایز با سیره امامان معصوم (ع) بیشتر معطوف به بافتار تحولات انقلاب، تجربه بین المللی و کار تشکیلاتی و سازمانی بوده است و رویکرد امامان معصوم، رویکردی عام و همگانی است. داده­های مقاله به شیوه اسنادی جمع­آوری شده است.