جهانی شدن تکنولوژی ارتباطات و پیامد های حقوق بشری آن برای جمهوری اسلامی ایران

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای گروه حقوق بین الملل عمومی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران

2 استادیار گروه روابط بین الملل، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران

3 استادیار گروه حقوق بین الملل، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران

doi
چکیده

جهانی‏شدن تکنولوژی ارتباطات صرفاً معطوف به روابط درون‏گروهی و بیناشخصی نیست و می‏بایست در همین حوزه اقدام به سازماندهی آن نمود. این تکنولوژی در سال‏های اخیر، حامل ظهور چالش‏های جدید به خصوص در بعد سیاسی برای دولت‏ها بوده است. در این مقاله قصد برآن است تا علاوه بر مطالعه ابعاد شناخته شده پیامدهای جهانی‏شدن آن برای دولت­ها به این سوال مهم پرداخته شود که در این روند، پیامدهای حقوق بشری آن برای دولت ج.ا.ایران کدامند؟ فرضیه پژوهش بر این موضوع قرار دارد که تکنولوژی ارتباطات با تاثیر بر افکارعمومی و تحت فشار قراردادن قدرت‏های سیاسی و گردش اطلاعات و حفظ حریم خصوصی شهروندان تلاش می‏کند تا خود را، ابزاری برای اجرای اصول بنیادین حقوق بشر معرفی کند. نتیجه پژوهش نشان می‏دهد این تکنولوژی و شیوه استفاده از آن است که آن را به شکل قدرتی ناقض حقوق بنیادین بشر ظاهر می‏سازد. در همین راستا، در ارتباط با دولت ج.ا.ایران چالشی دو وجهی خود را بروز می‏دهد : از یک طرف، تکنولوژی ارتباطات به مثابه ابزاری در خدمت منافع سیاسی مخالفین دولت ایران است، از سوی دیگر، اعمال محدودیت بر شبکه‏های اجتماعی مجازی عامل مهمی است که آن را در مقابل سوالاتی از جمله حفظ آزادی بیان، عقیده و حریم خصوصی شهروندانش قرار داده است. این مقاله با جمع‏آوری داده‏ها و منابع کتابخانه‏ای به روش تحلیلی-توصیفی گردآوری شده است