حزب عدالت و توسعه و هژمونی کمالیسم
نویسندگان
1 دانشیار علوم سیاسی دانشگاه آزاد تهران واحد علوم و تحقیقات
2 دانشجوی دکتری روابط بینالملل واحد علوم وتحقیقات
doi
10.22059/jcep.2014.36770چکیده
از سال 2002 با به قدرت رسیدن حزب عدالت و توسعه در ترکیه، چرخش محسوسی در جهتگیری سیاست خارجی این کشور بهوجود آمد. این چرخش، خاطر کمالیستها و نظامیان سکولار و همچنین طرفداران غربی آنکارا را بیشتر تیره ساخت. شاید آنها همانند احزاب اسلامگرای قبلی با پشت کردن به اصول و آموزههای کمالیسم و رویگردانی از غرب، درپی تقویت اسلامگرایی و ایجاد ائتلاف مذهبی در منطقه بودند. هر چند در این مقطع زمانی، اصول جدیدی برای سیاست خارجی و داخلی این کشور تعریف شد؛ اما کارکرد و خروجی یک دهه از سیاست خارجی این حزب و تطبیق آن با اصول اساسی سیاست خارجی کمالیستی نشان میدهد که آنها با در پیش گرفتن رویه اسلامی نوگرا، نه تنها با اسلامگراهای قبلی متفاوت میاندیشند، بلکه با رقبای سرسخت و دیرینه خود در داخل (کمالیستهای سکولار)، بر سر اصول مهم کمالیسم به آشتی رسیده و به کارگیری رویکردهای جدید در سیاست خارجی فقط تغییر تاکتیک برای رسیدن به هدفهای سنتی است که بیشتر در سیاست خارجی سکولارها اولویت اصلی بودهاند.
