تعریف فقهی غرر از دیدگاه فقیهان شیعه
نویسندگان
1 دانشجوی دکترا، گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشکدۀ الهیات و علوم اسلامی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
2 استادیار، گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشکدۀ الهیات و علوم اسلامی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
doi
10.22059/jjfil.2024.372234.669649چکیده
بر اساس روایتی از پیامبر اکرم و اجماع فقهای فریقین، غرر به عنوان یکی از اسباب بطلان بیع و سایر معاملات معاوضی و بلکه غیر معاوضی شناخته شده است. اما اینکه ماهیت غرر چیست؟ با وجود اهمیتی که دارد، کمتر محققی یافت میشود که به شناخت حقیقت آن پرداخته باشد؛ و کمتر مقالهای است که با تبیین ماهیت غرر، به ارائه تعریف «جنس و فصلی» آن پرداخته باشد. این پژوهش سعی کرده است با گردآوری دیدگاههای فقیهان در توصیف غرر و ارائه تحلیلی مبسوط از کاربرد آن در فقه، جنس و فصل ماهیت غرر را معین سازد. این تحقیق توانسته است گفتار فقیهان در باب جنس غرر را: «بیع»، «معاوضات»، «ما»ی موصول، «کلّ» و «احتمال» احصاء نماید و از این بین، با استناد به سیره فقیهان در فقه، لفظ «کل معاوضة و ما فی حکمها» را جنس غرر قلمداد کند. همچنین، دیدگاه فقیهان در مورد فصل غرر را در موارد «عدم امکان ضبط و تحصیل با مقدار» یا «ایمننبودن از تلف قبل از تسلیم»، «منجرّ به تنازعشدن»، «چیزهای درهم و پیچیده»، «داشتن خطر»، «مجهولالحصول»، «مجهولالحصول یا مجهولالقدر»، «[سزاور] اجتناب عرفی»، «جهلالحصول» منحصر دانسته، در نهایت فصلهای «مجهولالوجود»، «مجهولالحصول» و «مجهولالقدر» را برای غرر برگزیند. از دیدگاه این پژوهش، تعریف فقهی غرر با استناد به سیره عملی فقیهان چنین است: «کلّ معاوضة و ما فی حکمها مجهول فیها وجود احد العوضین أو حصوله أو قدره». حاصل این پژوهش در اجرای دقیقتر قاعده در مسائل فقهی کاربرد خواهد داشت و به منزله ضابطهای پویا بدان استناد خواهد شد.