گسترۀ تمکین خاص زوجه و مقدمات آن در تنوع عرف‌ها از منظر فقه امامیه

نویسندگان

1 گروه فقه و حقوق دانشگاه شهید مطهری. تهران ایران

doi
10.22059/jjfil.2023.361636.669572
چکیده

یکی از موضوعات حقوق خانواده که در گذر زمان کم و بیش دستخوش تغییراتی شده، موضوع بهره‌وری جنسی زوج و لزوم تأمین آنها از طرف زوجه است. تمایل مرد به زیباتر شدن زوجه با درخواست‌هایی از قبیل کاشت ناخن و کاشت نگین و حتی جراحی‌های زیبایی و پروتزها، در برخی مناطق یا طبقات اجتماعی، عرف‌های ویژه‌ای در این زمینه رقم زده‌است. پرسش آن است که آیا حق استمتاعات زوج و تکلیف زوجه در فراهم نمودن مقدمات استفاده از این حق، در تنوع عرف‌ها، تغییر می‌کند یا اینکه در موضوع استمتاع، حقیقت شرعیه‌ای مقدم بر عرف وجود دارد؟ آیا در صورت وجود امر شرعی به رجوع به عرف، در این موضوع، وظیفه‌ای برای زوجه با ایجاد مقدمات به گونۀ تصرف در بدن، قابل تصور است؟ نوشتۀ حاضر به روش توصیفی تحلیلی و به شیوۀ کتابخانه‌ای به تحقیق این مسأله پرداخته، معتقد شده‌است از آنجا که قوانین در فقه خانواده، بر پایه «معروف» بودن امور، مقرر می‌شود، در این گونه درخواست‌های جنسی، فقط موارد معروف؛ یعنی آنچه مطابق پسند عقل، اخلاق، شریعت و عرف خاص باشد، لزوم تمکین دارد.