شناسایی و رتبهبندی انواع ریسک در پروژههای زیرزمینی به روش AHP (نمونه کاربردی: خط 7 مترو تهران)
نویسندگان
1 مربی، دانشکده مهندسی عمران و معماری، دانشگاه ایوانکی، ایوانکی، ایران
2 نویسنده مسئول: استادیار، دانشکده مهندسی صنایع، دانشگاه ایوانکی، ایوانکی، ایران
doi
10.22034/sep.2022.243365چکیده
پروژههای تونل سازی همواره با درصد بالایی از ریسک همراه است. بنابراین، با توجه به تأخیری که بر اثر انواع ریسکها در اجرای این پروژهها به وجود میآید، ارزیابی آنها از اهمیت بالایی برخوردار است. مسئلهای که مطرح است، دستهبندی و شدت اثر آنها بر این پروژههاست که باید بهطور جد موردتوجه قرار گیرد. رتبهبندی ریسکها یا عوامل تأخیر میتواند نقش بسزایی در تصمیمگیری مدیران داشته باشد. هدف ما در این مقاله، شناسایی و رتبهبندی انواع مختلف ریسک در پروژههای عمرانی از نوع پروژههای زیرزمینی است. تکنیکهای مختلف تصمیمگیری با معیارهای چندگانه (MCDM) از ابزارهای مهم رتبهبندی و ارزیابی است. روش تحلیل سلسله مراتبی (AHP) یکی از قویترین این تکنیکهاست. در این مطالعه، 24 ریسک مربوط به مطالعه موردی (خط 7 مترو تهران) با توجه به چهار شاخص کنترل مدیریت ناکافی، ضعف اقتصادی، شرایط نامطلوب HSE و ناآگاهی عوامل فردی از دید دوازده نفر مورد ارزیابی قرار گرفت و در پایان ریسکهای: 1) عدم تطبیق شرایط فیزیکی موجود در محل انجام پروژه با تجهیزات اجرایی؛ 2) عدم تأمین قطعات یدکی اصلی و فرسوده بودن ماشینآلات؛ 3) تجهیزات و عدم تطابق با استانداردهای روز جهانی به ترتیب رتبههای اول تا سوم را کسب کردند.