بررسی رویکردهای سیاستی و حقوقی در قبال اطفال و کودکان در ایران پس از انقلاب اسلامی
نویسندگان
1 دانشجوی مقطع دکتری، گروه حقوق، واحد نراق، دانشگاه آزاد اسلامی، نراق، ایران
2 استادیار، گروه فقه و حقوق اسلامی، واحد تهران، دانشگاه بینالمللی مذاهب اسلامی، تهران، ایران (نویسنده مسئول)
3 استادیار، گروه حقوق، واحد نراق، دانشگاه آزاد اسلامی، نراق، ایران
doi
چکیده
سیاستگذاری و مقرراتگذاری حقوقی در حوزه کودک به عنوان یکی از حساسترین حوزههای سیاستگذاری اجتماعی مطرح میباشد. سه بازیگر خانواده، جامعه و دولت مهمترین نقش را در تعیین حدود حقوق کودک و همچنین صورتبندی سیاستهای معطوف به کودکان و اطفال ایفا میکنند. در ایران پس از انقلاب اسلامی نیز مساله کودک و جلوگیری از خطرها و آسیبهای کودکان در دستور کار دولت قرار گرفته است و چتر حمایتی در دو سطح سیاستی گذاری ( نهادی) و حقوقی ( قانون - اسناد) بر سر کودکان گسترده شده است. پژوهش حاضر تلاش داشت تا حمایتهای سیاستگذارانه و حقوقی از کودکان در ایران را بررسی کرده و تلاش کرد تا به این سئوال پاسخ دهد که چه رویکردها و سیاستهایی در بُعد حقوقی و سیاستی در قبال اطفال و کودکان در ایران پس از انقلاب وجود دارد؟. رویکرد حمایتی و توانمندسازی کودکان به عنوان رویکردهای اولویت دار برای سیاستگذار و قانونگذار مطرح بوده است و در بعد سیاستگذاری فعالیت و و جود اسناد سیاستی و فعال کردن نهادهایی چون سازمان بهزیستی کشور و همچنین اورژانس اجتماعی کشور از یک سو و از بعد حقوقی تصویب قانون حمایت از اطفال و نوجوانان مصوب 1399 از سوی دیگر در حوزه کودک، وضعیت حمایتی را تعیین کرده است. این مقاله به شیوهی توصیفی-تحلیلی تدوین شده است و دادههای آن به صورت اسنادی جمع آوری گردیده است.