نخبگان و همگرایی منطقهای در سازمان همکاری اقتصادی(اکو)
نویسندگان
1 دانشیار علوم سیاسی و روابط بینالملل دانشگاه شهید بهشتی
2 دانشجوی دکتری جغرافیای سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی
3 کارشناس ارشد مطالعات منطقه¬ای دانشگاه علامه طباطبایی
doi
10.22059/jcep.2012.25027چکیده
همگرایی منطقهای یکی از الزامهای ورود مناطق مختلف به جریان جهانی شدن، بعد از فروپاشی اتحاد شوروی بوده است. منطقه اکو، بهخصوص کشورهای آسیای مرکزی و قفقاز نیز از این امر مستثنی نبودهاند. با این حال، این منطقه با چالشهایی در زمینه همگرایی روبهرو است. در این نوشتار، سعی شده است تا با رویکردی تحلیلی_توصیفی، نقش نخبگان سیاسی منطقهای، بهعنوان یکی از اصلیترین عوامل تأثیرگذار بر کنش بازیگران منطقه، در بهرهبرداری از فرصتها و مقابله با چالشهای اکو بررسی شود. بنابراین با توجه به نظریه تصمیمگیری، به تجزیه و تحلیل نقش نخبگان سیاسی در فرایند همگرایی پرداخته میشود. سؤال اصلی این نوشتار این است که نخبگان سیاسی منطقهای چه نقشی در فرایند همگرایی منطقهای در اکو دارند؟ فرضیهای که بررسی شده است این است که با توجه به ساختار سیاسی کشورهای مورد مطالعه، نقش نخبگان در تصمیمگیریها در منطقه اکو، برجسته بوده است. در نتیجه تحول مثبت در دیدگاه نخبگان در مورد اکو، تأثیر مهمی در افزایش همگرایی اعضا و موفقیت اکو خواهد داشت.
