فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

آموزة توسعه پایدار بر این اصل اساسی استوار است که افراد بشر موظف هستند از منابع طبیعی زمین به نحوی بهره­برداری کنند که ضمن برآوردن خواسته­ها و نیازهای خود (مصرف معقول درون نسلی) به منابع مورد نیاز نسل­های آینده (مصرف معقول میان­نسلی) آسیبی نزده و محیط­زیست خود و دیگر موجودات زنده را با خطر مواجه نسازند. برای این منظور، در قالب جرم­شناسی سبز، قوانین و مقرراتی برای مقابله با تهدیدهای زیست­محیطی تدوین و اجرا شده­اند. بر این اساس، در این نوشتار در پیِ پاسخ به این مسئله هستیم که «در ایران با لحاظ کردن رویکرد جرم­شناسی سبز در حفظ محیط­زیست سالم و پاک در درون قلمرو خود،  دولت چه نقشی در توسعه پایدار زیست محیطی کشور ایفا می­کند؟» در پاسخ به این پرسش و با در نظر گرفتن مباحث مربوط به توسعه پایدار و حفظ محیط زیست، این فرضیه پژوهشی را مطرح می­شود که دولت ایران به دلیل الزام­های قانونی بین­المللی و داخلی در حفظ محیط­زیست سالم برای مردم و با توجه به جرم­انگاری آسیب­ها و تخریب­های زیست­محیطی، می­تواند نقشی مثبت و فعال در توسعه پایدار کشور داشته باشد. همچنین یافته­های پژوهش حاکی از صحت فرضیه­ی پژوهش می باشد. روش پژوهش در این نوشتار توصیفی- تحلیلی است و متناسب با آن شیوة گردآوری داده نیز کتابخانه­ای و بهره­گیری از اسناد و متون موجود است.